Ёди боди онкўи маро ҳаргиз нагӯяд ёди бод

یاد باد آنکو مرا هرگز نگوید یاد باد

Кӣ равад аз ёдами он каш ман намеоем ба ёд

کی رود از یادم آن کِش من نمی‌آیم به یاد

Оҳ аз он паймони шикани кондишаҳ аз оҳам накард

آه از آن پیمان شکن کاندیشه از آهم نکرد

Дод аз он бидодгар каз саркашӣ додам надод

داد از آن بیدادگر کز سرکشی دادم نداد

Аз ҳаёии чашма ӣ нӯшаш шуд оби Хизри об

از حیای چشمه ی نوشش شد آب خضر آب

Бо насими хок кӯяш ҳаст боди субҳи бод

با نسیم خاک کویش هست باد صبح باد

Некбахти онкўи зи шодӣу нишот озод шуд

نیکبخت آنکو ز شادی و نشاط آزاد شد

Зонк то ман ҳастам аз шодии ним як лаҳзаи шод

زانک تا من هستم از شادی نیم یک لحظه شاد

Банда ӣ он сарви озодам вагар неи ростӣ

بنده ی آن سرو آزادم وگر نی راستی

Модари фитрати зи олами бандаро озоди зод

مادر فطرت ز عالم بنده را آزاد زاد

Дар ҳавояш чун баромади хусрави анҷуми ббом

در هوایش چون برآمد خسرو انجم ببام

Зарраи вор аз меҳри рухсораши зи равзан дар фитод

ذره وار از مهر رخسارش ز روزن در فتاد

Чун бад-ӣни кӯтоҳи дастии дили бробрўиши нуҳум

چون بدین کوتاه دستی دل برابرویش نهم

Коташ сӯзандаро бар тоқ натавонам ниҳод

کاتش سوزنده را بر طاق نتوانم نهاد

Баргушод новакаши дил бастаем аз рӯй онк

برگشاد ناوکش دل بسته ایم از روی آنک

Пои бндонрои зи шаст некӯон бошад кушод

پای بندانرا ز شست نیکوان باشد گشاد

Гуфтамаш давр аз ту хоҷуро ки бошад ҳамнафас

گفتمش دور از تو خواجو را که باشد همنفس

Гуфт боди субҳгоҳии кофарин бар боди бод

گفت باد صبحگاهی کافرین بر باد باد