Зиҳии лаъли ту дар дарҷи мнзўд

زهی لعل تو درّ درج منضود

Изорати оташу зулфи сияҳи дӯд

عذارت آتش و زلف سیه دود

Миёнат чун танами пайдои пинҳон

میانت چون تنم پیدای پنهان

Даҳонат чун дилами маъдӯми мавҷӯд

دهانت چون دلم معدوم موجود

Марӣзи ишқро дарди ту дармон

مریض عشق را درد تو درمان

Асири шавқро қасди ту мақсӯд

اسیر شوق را قصد تو مقصود

Чаро кардӣ бқўли бадсиголон

چرا کردی بقول بدسگالان

Тариқи васлро якбораи масдӯд

طریق وصل را یکباره مسدود

Гуноҳ аз бандау афв аз худованд

گناه از بنده و عفو از خداوند

Таманно аз гадои вази Подшаҳи ҷӯад

تمنا از گدا وز پادشه جود

Фикандӣ бо қиёмати ваъдаи васл

فکندی با قیامت وعده وصل

Хушо рӯзӣ ки бошад рӯзи мавъӯд

خوشا روزی که باشد روز موعود

Хилофи аҳду қатъи меҳру пайванд

خلاف عهد و قطع مهر و پیوند

Миён дилбарон расмӣаст маъҳуд

میان دلبران رسمیست معهود

Равон кун эйнигор оташин рӯй

روان کن ای نگار آتشین روی

Зулолии оташӣ зон оби мъқўд

زلالی آتشی زان آب معقود

Змн бишинав навой нағма ӣ ишқ

زمن بشنو نوای نغمه ی عشق

Ки хуш бошад збўр аз лафзи Довӯд

که خوش باشد زبور از لفظ داود

Буд ҳикмати равон бар ҷони хоҷу

بود حکمت روان بر جان خواجو

Ки султонаст Аёзу бандаи Маҳмӯд

که سلطانست ایاز و بنده محمود