Сиррӣаст маро бо ту ки ағёр надонад

سرّیست مرا با تو که اغیار نداند

Косрор май ишқи ту ҳушёр надонад

کاسرار می عشق تو هشیار نداند

Дар доира ӣ ишқ ҳар он кас ки наад пой

در دایره‌ی عشق هر آن‌کس که نهد پای

Аз шавқи хатати нуқтаи з паргор надонад

از شوق خطت نقطه ز پرگار نداند

Гар булбули длсўхтаҳ берун равад аз боғ

گر بلبل دلسوخته بیرون رود از باغ

Боз аз сари мастии раҳ гулзор надонад

باز از سر مستی ره گلزار نداند

Ҳар кас ки гирифтор нагардад ба камандӣ

هر کس که گرفتار نگردد به کمندی

Дар қайди ғамати ҳол гирифтор надоранд

در قید غمت حال گرفتار ندارند

То талхӣ ҳиҷрон накушуд хусрави парвиз

تا تلخی هجران نکشد خسرو پرویز

Қадари лаби ширини шукр бор надонад

قدر لب شیرین شکر بار نداند

Ҳар дил ки нашуд фитна аз он наргиси бемор

هر دل که نشد فتنه از آن نرگس بیمار

Ҳоли ман длхстаҳ ӣ бемор надонад

حال من دلخسته‌ی بیمار نداند

Чун ҳоли дил аз зулфи ту пӯшида тавон дошт

چون حال دل از زلف تو پوشیده توان داشت

Кони ҳиндӯии дили дузди сияҳ кор надонад

کان هندوی دل دزد سیه کار نداند

эй боди сабои ҳоли ман ар зонк туоне

ای باد صبا حال من ار زانک توانی

Бо ёри чунон гӯй ки ағёр надонад

با یار چنان گوی که اغیار نداند

Хоҷу ки дарин воқеа бечора форуманд

خواجو که درین واقعه بیچاره فروماند

Айбаш макун ар чора ӣ ин кор надонад

عیبش مکن ار چاره‌ی این‌کار نداند