Лаб чу багушӯд зи танги шукрам ёд омад

لب چو بگشود ز تنگ شکرم یاد آمد

Чун сухан гуфт зи дарҷи гуҳарам ёд омад

چون سخن گفت ز درج گهرم یاد آمد

Биҷуз аз наргиси пари хобу рух чун хур ӯ

بجز از نرگس پر خواب و رخ چون خور او

Ту мапиндор ки аз хоб ва хӯрам ёд омад

تو مپندار که از خواب و خورم یاد آمد

Ҳар сиришкӣ ки баборед зи чашмами шаби ҳиҷр

هر سرشکی که ببارید ز چشمم شب هجر

Бар зар аз ришта ӣ лؤлؤии терм ёд омад

بر زر از رشته ی لؤلؤی ترم یاد آمد

Зулфи шбрнг чу аз оризи зебои бардошт

زلف شبرنگ چو از عارض زیبا برداشت

Дар шаби тираи фурӯғи қамарам ёд омад

در شب تیره فروغ قمرم یاد آمد

Қомати сарви хиромон чу тасаввур кардам

قامت سرو خرامان چو تصوّر کردم

Ростӣ аз қади он симбрм ёд омад

راستی از قد آن سیمبرم یاد آمد

Нисбати қади баланди ту чу кардам бо сарв

نسبت قد بلند تو چو کردم با سرو

Сухани мардуми кӯтаҳи назарам ёд омад

سخن مردم کوته نظرم یاد آمد

Руху зулфу даҳани танги ту чун кардам ёд

رخ و زلف و دهن تنگ تو چون کردم یاد

Аз гулу сунбулу танги шукрам ёд омад

از گل و سنبل و تنگ شکرم یاد آمد

Ҳасани рухсори ту зингўнаҳ ки олам бигирифт

حسن رخسار تو زینگونه که عالم بگرفت

Садама ӣ сяти шаҳи додгарам ёд омад

صدمه ی صیت شه دادگرم یاد آمد

Хоҷу аз парда ӣ ушшоқ чу бардошти наво

خواجو از پرده ی عشاق چو برداشت نوا

Субҳдами нағма ӣ мурғи саҳарам ёд омад

صبحدم نغمه ی مرغ سحرم یاد آمد