Шабӣ бо ёр дар хилвати марои айшӣ наоне буд

شبی با یار در خلوت مرا عیشی نهانی بود

Ки маҷлис бо вуҷӯд ӯ биҳишти ҷовдонӣ буд

که مجلس با وجود او بهشت جاودانی بود

Ақиқаш аз латофат дар қадаҳ чун акс май афканд

عقیقش از لطافت در قدح چون عکس می افکند

Май андари ҷоми ёқӯтии ту гўӣии лаъли конӣ буд

می اندر جام یاقوتی تو گوئی لعل کانی بود

Ҷаҳон чун рӯзи равшан буд бар чашмами шаби торӣ

جهان چون روز روشن بود بر چشمم شب تاری

Ту гўӣии шамъи рухсораши чароғи осмонӣ буд

تو گوئی شمع رخسارش چراغ آسمانی بود

зи оҳу ашки мигўнми шабӣ то рӯз дар маҷлис

ز آه و اشک میگونم شبی تا روز در مجلس

Самоъи арғунунӣу шароби арғавонӣ буд

سماع ارغنونی و شراب ارغوانی بود

Чу Хизрам ҳар замон мешуд ҳаёти ҷовдони ҳосил

چو خضرم هر زمان می شد حیات جاودان حاصل

Ки май дар зулмати шаби айни оби зиндагонӣ буд

که می در ظلمت شب عین آب زندگانی بود

Хаёли қади срўосош чун дар чашм ман бинишаст

خیال قد سروآساش چون در چشم من بنشست

Маро бар ҷӯйбори дидаи сарви бӯстонӣ буд

مرا بر جویبار دیده سرو بوستانی بود

Майонашро нишон ҳастӣ андари нестии ҷустам

میانش را نشان هستی اندر نیستی جستم

Чу дидам дар канори онрои нишон аз бенишоне буд

چو دیدم در کنار آنرا نشان از بی نشانی بود

Чунон кандар парешоне сарафрозӣ кунад зулфаш

چنان کاندر پریشانی سرافرازی کند زلفش

Тўоноӣии чашми соҳираш дар нотавонӣ буд

توانائی چشم ساحرش در ناتوانی بود

Чу чашми хоҷуии длхстаҳи гоҳи гавҳари афшонӣ

چو چشم خواجوی دلخسته گاه گوهر افشانی

Ҳамаи шаби кори лаъли обдорши дирафшоне буд

همه شب کار لعل آبدارش دُرفشانی بود