Маро эй бахт ёрӣ кун чу ёр аз даст берун шуд

مرا ای بخت یاری کن چو یار از دست بیرون شد

Бидиҳ сабрии дарин корам ки корози даст берун шуд

بده صبری درین کارم که کاراز دست بیرون شد

Нигорин даст ман бигирифт ва аз дасти нгоринш

نگارین دست من بگرفت و از دست نگارینش

Дилами хӯни гашту зини дастамнигор аз даст берун шуд

دلم خون گشت و زین دستم نگار از دست بیرون شد

Шиканҷи афъии зулфаш ки бо ман муҳра ме бозад

شکنج افعی زلفش که با من مهره می بازد

Бирезам муҳра ӣ меҳр арча моро зи даст берун шуд

بریزم مهره ی مهر ارچه مار از دست بیرون شد

Ман онгаҳ Бахтиёр оем ки ёрам Бахтиёр ояд

من آنگه بختیار آیم که یارم بختیار آید

Вале аз бахти ёрии кўчўи ёр аз даст берун шуд

ولی از بخت یاری کوچو یار از دست بیرون شد

Сабои гӯи бод май паймоу сӯсани гӯ забон мекаш

صبا گو باد می پیما و سوسن گو زبان میکش

Ки булбули рози ишқи гули қарор аз даст берун шуд

که بلبل راز عشق گل قرار از دست بیرون شد

Магари мурғи саҳари хўонрои ҳам овозӣ бадаст ояд

مگر مرغ سحر خوانرا هم آوازی بدست آید

Ки чун бодаши бсди дастони баҳор аз даст берун шуд

که چون بادش بصد دستان بهار از دست بیرون شد

Май акнӯн дар қадаҳи резам ки хоҷу мепараст омад

می اکنون در قدح ریزم که خواجو می پرست آمد

Гули ин соъати бадасти орм ки хор аз даст берун шуд

گل این ساعت بدست آرم که خار از دست بیرون شد