Вақти сабӯҳи онзмон ки моҳ бар омад

وقت صبوح آنزمان که ماه بر آمد

Шоҳи ман аз тарафи боргоҳи баромад

شاه من از طرف بارگاه برآمد

Кокули анбари шикани зи чеҳра бар ифшоанд

کاکل عنبر شکن ز چهره بر افشاند

Рӯзи сипед аз шаби сиёҳи баромад

روز سپید از شب سیاه برآمد

Аз дар харгаҳи баромади он ма ва гуфтам

از در خرگه برآمد آن مه و گفتم

Юсуфи канъони магари зи чоҳи баромад

یوسف کنعان مگر ز چاه برآمد

Пардаи з рух барфаканду Зуҳраи фурушад

پرده ز رخ برفکند و زهره فروشد

Тарафи каллаи бршксту моҳи баромад

طرف کله برشکست و ماه برآمد

Сарв надидам ки дар қабои бхромид

سرو ندیدم که در قبا بخرامید

Ма нишнидам ки бо кулоҳи баромад

مه نشنیدم که با کلاه برآمد

Бскаҳ баборед оби ҳасратам аз чашм

بسکه ببارید آب حسرتم از چشم

Гирди саропардааш гиёҳи баромад

گرد سراپرده اش گیاه برآمد

Шоҳи причҳраҳи кон чу турра барафшонад

شاه پریچهره کان چو طرّه برافشاند

Фитнаи бикбораҳ аз сипоҳ бар омад

فتنه بیکباره از سپاه بر آمد

Ҳар дам аз он анбарин каманди диловез

هر دم از آن عنبرین کمند دلاویز

Нолаи дилҳои додхоҳи баромад

ناله دلهای دادخواه برآمد

Оҳ ки шамъ дилам бамурд чу хоҷу

آه که شمع دلم بمرد چو خواجو

Аз ман длхстаҳи бскаҳи оҳи баромад

از من دلخسته بسکه آه برآمد