Маро агар аз машки зираи пӯш тавон кард

مه را اگر از مشک زره پوش توان کرد

Ташбеҳ бидон зулфу баннои гӯш тавон кард

تشبیه بدان زلف و بنا گوش توان کرد

Чун шукри ширини бшкри хандаи дрорӣ

چون شکّر شیرین بشکر خنده درآری

Ҷони бархе он лаъли гуҳари пӯш тавон кард

جان برخی آن لعل گهر پوش توان کرد

наметалх набошад чу зи даст ту ситонанд

می تلخ نباشد چو ز دست تو ستانند

Каз дасти тугар заҳр буд нӯш тавон кард

کز دست تو گر زهر بود نوش توان کرد

Ҳоҷат бқдҳ нест ки арбоби хирад ро

حاجت بقدح نیست که ارباب خرد را

Аз ҷоми лабати волау мадҳуш тавон кард

از جام لبت واله و مدهوش توان کرد

Гар даст диҳад шодии васли ту замонӣ

گر دست دهد شادی وصل تو زمانی

Ғамҳои ҷаҳони ҷумлаи фаромӯш тавон кард

غمهای جهان جمله فراموش توان کرد

Бе оташи рухсори ту хӯн дар дили ушшоқ

بی آتش رخسار تو خون در دل عشّاق

Борӯ натавон кард ки дар ҷӯш тавон кард

بارو نتوان کرد که در جوش توان کرد

Мурғони чаманро чу сабои буии гули орад

مرغان چمن را چو صبا بوی گل آرد

Зинҳор мапиндор ки хомӯш тавон кард

زنهار مپندار که خاموش توان کرد

Аз рӯй туам манъ кунанд аҳли хирад лек

از روی توام منع کنند اهل خرد لیک

Бар қавли бади андеши куҷои гӯш тавон кард

بر قول بد اندیش کجا گوش توان کرد

Хоҷу ту мапиндор ки бе сими замонӣ

خواجو تو مپندار که بی سیم زمانی

Бо симброни даст дар оғӯш тавон кард

با سیمبران دست در آغوش توان کرد