Гули андомӣ ки гулгун ме дуанд

گل اندامی که گلگون می دواند

Бидон нозуки танӣ чун ме дуанд

بدان نازک تنی چون می دواند

Бгоҳ ҷилва аз чобуки саворӣ

بگاه جلوه از چابک سواری

Фарс бар шоҳ гардун ме дуанд

فرس بر شاه گردون می دواند

Магар хӯнам бихоҳад рехти имшаб

مگر خونم بخواهد ریخت امشب

Ки бар азм шабихун ме дуанд

که بر عزم شبیخون می دواند

Чу гулгуни сиришками мардуми чашм

چو گلگون سرشکم مردم چشم

Зроаҳи дида берун ме дуанд

زراه دیده بیرون می دواند

Чунонаш гарми рӯи байнам ки чун об

چنانش گرم رو بینم که چون آب

Дамодам то бҷиҳўн ме дуанд

دمادم تا بجیحون می دواند

Бирав дар хоҳад омад хӯни чашмам

برو در خواهد آمد خون چشمم

Бад-ӣни гармӣ ки гулгун ме дуанд

بدین گرمی که گلگون می دواند

Сипеҳрам дар паии хуршеди рӯйон

سپهرم در پی خورشید رویان

Бигард рубъ маскӯн ме дуанд

بگرد ربع مسکون می دواند

Чунин каз чашм хоҷу меравад ашк

چنین کز چشم خواجو می رود اشک

Аҷаб набӯдгараш хӯн ме дуанд

عجب نبود گرش خون می دواند