Чун турраи анбари шиканаш дар шикан уфтад

چون طرّه عنبر شکنش در شکن افتد

Аз сунбултар силсила бар Настаран уфтад

از سنبل تر سلسله بر نسترن افتد

Доне ки арақ бар рухи хубаш бача монад

دانی که عرق بر رخ خوبش بچه ماند

Чун жола ки бар барги гул ёсуман уфтад

چون ژاله که بر برگ گل یاسمن افتد

Коми дили шӯридаи зи лаъл ту барорам

کام دل شوریده ز لعل تو برآرم

Гар чини сари зулфи ту дар даст ман уфтад

گر چین سر زلف تو در دست من افتد

Чун вақти саҳари гули бшкри ханда дар ояд

چون وقت سحر گل بشکر خنده در آید

Аз булбули шӯридаи фиғон дар чаман уфтад

از بلبل شوریده فغان در چمن افتد

Гар зонк бичин аўФтд аз зулфи ту торӣ

گر زانک بچین اوفتد از زلف تو تاری

Зини воситаи хӯн дар дили машк хутан уфтад

زین واسطه خون در دل مشک ختن افتد

Тӯтӣ ки шукр мешаканд дар шкрстон

طوطی که شکر می شکند در شکرستان

НодрФтд ар ҳамчуи ту ширин сухан уфтад

نادرفتد ار همچو تو شیرین سخن افتد

Лаъли лаб дар пӯши ту чун дар сухан ояд

لعل لب دُر پوش تو چون در سخن آید

Хӯн дар ҷигари риши ақиқ Яман уфтад

خون در جگر ریش عقیق یمن افتد

Ҳар кӯ чу ман аз ишқи ту бехештан афтод

هر کو چو من از عشق تو بی خویشتن افتاد

Дар доми ғам аз дарди дил хештан уфтад

در دام غم از درد دل خویشتن افتد

Хоҷу чу баради сӯзи ғами ҳиҷри ту дар хок

خواجو چو برد سوز غم هجر تو در خاک

Оташи зи дили сӯхтааш дар кафан уфтад

آتش ز دل سوخته اش در کفن افتد