Ман хоки он бодам ки ӯ буи длором оварад

من خاک آن بادم که او بوی دلارام آورد

Дар оташами зи оби Рахши коби рухи ман май барад

در آتشم ز آب رخش کاب رخ من می برد

Онкўи лабаши гоҳи сухани ҳам тӯтӣ ва ҳам шукраст

آنکو لبش گاه سخن هم طوطی و هم شکرست

Тӯтии хаташ аз чаҳ рӯи пар бар шукр ме густард

طوطی خطّش از چه رو پر بر شکر می گسترد

Сарв аз қад чун ърърши гули пеш рӯй чун хӯриш

سرو از قد چون عرعرش گل پیش روی چون خورش

Ин даст бар сар мезанад ваон ҷома бар тан май дард

این دست بر سر می زند وان جامه بر تن می درد

Ман тӯҳфа ҷон меоварам баҳри нисори мақдамаш

من تحفه جان می آورم بهر نثار مقدمش

Ваон ҷони ширин аз ҷафои моро бҷон ме оварад

وان جان شیرین از جفا ما را بجان می آورد

Зулфи сияҳи кораши нигар ва он чашми хунхораши нигар

زلف سیه کارش نگر و آن چشم خونخوارش نگر

Кин қасд ҷонам мекунад ваон хӯн ҷонам ме хӯрд

کاین قصد جانم می کند وان خون جانم می خورد

Ҳангоми тир андохтангар бар ман орад тохтан

هنگام تیر انداختن گر بر من آرد تاختن

Дар пой ӯ сар бохтани ошиқи бҷону дили хирад

در پای او سر باختن عاشق بجان و دل خرد

Бигузаштӣу бгзоштии моро ва ҳеҷ ингоштӣ

بگذشتی و بگذاشتی ما را و هیچ انگاشتی

Ҷонои зи хашм ва оштӣ бигузар ки ин ҳам бугзарад

جانا ز خشم و آشتی بگذر که این هم بگذرد

Гуҳ гуҳ бичишам марҳамат бар мо назар мекун вале

گه گه بچشم مرحمت بر ما نظر می کن ولی

Султони зи кибру салтанат дар ҳар гдоӣӣ нанигарад

سلطان ز کبر و سلطنت در هر گدائی ننگرد

Зон сунбули анбари шикани хоҷу чу меронад сухан

زان سنبل عنبر شکن خواجو چو میراند سخن

намеёбам аз анфос ӯ бўӣӣ ки ҷон май пурвирд

می یابم از انفاس او بوئی که جان می پرورد