Дишаб дар омад он бути ма рӯй шаби ниқоб

دیشب در آمد آن بت مه‌روی شب‌نقاب

Бар ма кашид чанбар ва дар шаб фиканд тоб

بر مه کشید چنبر و در شب فکند تاب

Рухсораши оташу дили бечорагони сапанд

رخسارش آتش و دل بیچارگان سپند

Лаъли лабаш майу ҷигари хастагони кабоб

لعل لبش می و جگر خستگان کباب

Бар муштарӣ кашида змшки сияҳи камон

بر مشتری کشیده زمشک سیه کمان

Бар офтоби бастаи зи райҳонтар таноб

بر آفتاب بسته ز ریحان تر طناب

Дар бар қабои шомии пирӯзаи гаван чу моҳ

در بر قبای شامی پیروزه‌گون چو ماه

Бар сари кулоҳи шамъии зркш чу офтоб

بر سر کلاه شمعی زرکش چو آفتاب

Оташи гирифтаи оби рухи ваии зтоб май

آتش گرفته آب رخ وی زتاب می

Обаши ниҳон дар оташу оташи аёни зи об

آبش نهان در آتش و آتش عیان ز آب

Ҳам шамъ барфурӯхта аз чеҳраи ҳам чароғ

هم شمع برفروخته از چهره هم چراغ

Ҳам нақли рехтаи зи лаби лаъл ва ҳам шароб

هم نقل ریخته ز لب لعل و هم شراب

Биниҳода дом бар маи тобони зи авди хом

بنهاده دام بر مه تابان ز عود خام

ВоФкндаҳи дона бар гули сӯрии зи машки ноб

وافکنده دانه بر گل سوری ز مشک ناب

намезад кулола бар гул ва ҳар лаҳза май шикаст

می‌زد کلاله بر گل و هر لحظه می‌شکست

Бар ман ба ишваи гӯшаи бодоми ним хоб

بر من به عشوه گوشهٔ بادامِ نیم‌خواب

Аз роҳ танз гуфт ки хоҷу чаро бирафт ?

از راه طنز گفت که خواجو چرا برفت؟

Гуфтам з ғусса гуфт зҳобои балои аёб

گفتم ز غصّه گفت ذهاباً بلا ایاب