Чаҳ бодаст инки меояд ки буии ёр мо дорад

چه بادست اینکه می آید که بوی یار ما دارد

Сабо дар ҷайби гўӣии нофа ӣ машк хто дорад

صبا در جیب گوئی نافه ی مشک ختا دارد

БтрФи бӯстон ҳар каси биёади чашми мигўнш

بطرف بوستان هر کس بیاد چشم میگونش

Мудом ар май наме нӯшади қадаҳ бар каф чаро дорад

مدام ار می نمی نوشد قدح بر کف چرا دارد

Чу ёри ошно аз мо чунон бегона ме гардад

چو یار آشنا از ما چنان بیگانه می گردد

Шавад ҷонони хеши онкас ки ҷонӣ ошно дорад

شود جانان خویش آنکس که جانی آشنا دارد

Аз он дилбастагӣ дорад дили мо бо сари зулфаш

از آن دلبستگی دارد دل ما با سر زلفش

Ки ҳар тории зи гесуяши раҳгӣ бо ҷон мо дорад

که هر تاری ز گیسویش رگی با جان ما دارد

Ман аз олами биҷуз кӯяш надорам манзилии дигар

من از عالم بجز کویش ندارم منزلی دیگر

Вале равшан намедонам ки ӯ манзил куҷо дорад

ولی روشن نمی دانم که او منزل کجا دارد

Баронами кобри гриндаҳ аз ин пас пеши ашки ман

برآنم کابر گرینده از این پس پیش اشک من

Ҳадиси чашми сайл афшон наронадгар ҳаё дорад

حدیث چشم سیل افشان نراند گر حیا دارد

Маро дар маҷлиси хубони самоъи инс кӣ бошад

مرا در مجلس خوبان سماع انس کی باشد

Ки чун сарвӣ бирақс ояд маро аз рақс во дорад

که چون سروی برقص آید مرا از رقص وا دارد

Агар барг гулат бошад наво аз бинўоӣии зан

اگر برگ گلت باشد نوا از بینوائی زن

Ки аз булбул аҷаб дорам агар барг ва наво дорад

که از بلبل عجب دارم اگر برگ و نوا دارد

Вагар мурғи слимонрои биҷои худ наме байнам

وگر مرغ سلیمانرا بجای خود نمی بینم

Биҷои худ будгар бози оҳанг сабо дорад

بجای خود بود گر باز آهنگ سبا دارد

Агар чун ман басии дории бдлсўзӣу ғмхўорӣ

اگر چون من بسی داری بدلسوزی و غمخواری

Бад-ӣни бечораи раҳмовар ки дар олам туро дорад

بدین بیچاره رحم آور که در عالم ترا دارد

зи хоҷу каз ҷаҳони ҷуз ту надорад ҳеҷ матлӯбӣ

ز خواجو کز جهان جز تو ندارد هیچ مطلوبی

Агар даврии равои дории худои охир раво дорад

اگر دوری روا داری خدا آخر روا دارد