Хайма ӣ наврӯз бар саҳро заданд

خیمه ی نوروز بر صحرا زدند

Чори тоқи лаъл бар хзро заданд

چار طاق لعل بر خضرا زدند

Лоларо бингар ки гўӣии аршён

لاله را بنگر که گوئی عرشیان

Курсӣ аз ёқӯт бар мино заданд

کرسی از یاقوت بر مینا زدند

Кордорони баҳор аз зарди гул

کارداران بهار از زرد گل

Оли зар бар рқъаҳ ӣ хоро заданд

آل زر بر رقعه ی خارا زدند

Аз ҳарам торам нишинон чаман

از حرم طارم نشینان چمن

Харгаҳи гулрез бар саҳро заданд

خرگه گلریز بر صحرا زدند

Гӯшаҳои боғ аз оби чашми абр

گوشه های باغ از آب چشم ابر

Хандаҳо бар чашмҳои мо заданд

خنده ها بر چشمهای ما زدند

Мутрибон бо мурғ ҳамдастон шуданд

مطربان با مرغ همدستان شدند

Андалебони парда ӣ анқо заданд

عندلیبان پرده ی عنقا زدند

Дар ҳавои маҷлиси ҷамшеди аҳд

در هوای مجلس جمشید عهد

Ғулғули андари торам аъло заданд

غلغل اندر طارم اعلی زدند

Боди наврӯзаши ҳумоюн кин Нидо

باد نوروزش همایون کاین ندا

Қудсён дар олам боло заданд

قدسیان در عالم بالا زدند

Тӯтӣон бо табъи хоҷуи гоҳи нутқ

طوطیان با طبع خواجو گاه نطق

Таънаҳо бар булбул гуё заданд

طعنه ها بر بلبل گویا زدند