Бар сари кӯии ту андеша ӣ ҷон натавон кард

بر سر کوی تو اندیشه‌ی جان نتوان کرد

Пеши лаълати сифати зода ӣ кон натавон кард

پیش لعلت صفت زاده‌ی کان نتوان کرد

Меҳри рухсори ту дар дил натавон дошт ниҳон

مهر رخسار تو در دل نتوان داشت نهان

Ки бгли чашма ӣ хуршед ниҳон натавон кард

که به گِل، چشمه‌ی خورشید نهان نتوان کرد

Аз миёнати сари мўӣии зи камари пурсидам

از میانت سر موئی ز کمر پرسیدم

Гуфт кони нукта ӣ борӣк аён натавон кард

گفت کان نکته‌ی باریک، عیان نتوان کرد

Бо ту сад соли забони қалам ар шарҳ диҳад

با تو صد سال زبان قلم ار شرح دهد

Шамаи ӣӣ аз ғами ишқи ту баён натавон кард

شمه‌ای از غم عشق تو بیان نتوان کرد

Нўшдорўии ман аз лаъл ту ме фармойанд

نوشداروی من از لعل تو می‌فرمایند

Бшкр гарчи давоӣ хафақон натавон кард

به شکر گرچه دوای خفقان نتوان کرد

Новаки ғамзаи ?ут аз ҷавшан ҷонам бигузашт

ناوک غمزه‌ات از جوشن جانم بگذشت

Дар сафи маъракаи андеша ӣ ҷон натавон кард

در صف معرکه اندیشه‌ی جان نتوان کرد

Гар бтиғм бизанӣ аз ту нанолам ки здўст

گر به تیغم بزنی از تو ننالم که ز دوست

Захми шамшер тавон хӯрд ва фиғон натавон кард

زخم شمشیر توان خورد و فغان نتوان کرد

Ростӣ гарчи бболоӣ ту мемонад сарв

راستی گرچه به بالای تو می‌ماند سرو

Нисбати қади ту бо срўрўон натавон кард

نسبت قد تو با سرو روان نتوان کرد

Хоҷу аз даври замони ончии туро пеш ояд

خواجو از دور زمان آن‌چه تو را پیش آید

Ҷузи бадӯрони замони фикрат он натавон кард

جز به دوران زمان فکرت آن نتوان کرد