Даврӣ аз мо макун эй чашми бад аз рӯй ту давр

دوری از ما مکن ای چشم بد از روی تو دور

Зонк ҷонии ту ва аз ҷон натавон буд сабур

زانک جانی تو و از جان نتوان بود صبور

Бе туранҷи ту буд миваи ҷинати ҳамаи нор

بی ترنج تو بود میوه جنّت همه نار

Лек бо талъати ту нори ҷаҳаннами ҳамаи нур

لیک با طلعت تو نار جهنّم همه نور

Бандаи ёқӯти туро аз бен дандони лؤлؤ

بنده یاقوت ترا از بن دندان لؤلؤ

Дар хат аз сунбули мшгини сиёҳати кофур

در خط از سنبل مشگین سیاهت کافور

Чашмат аз дида ӣ мо хӯни ҷигар май талабад

چشمت از دیده ی ما خون جگر می طلبد

Равшанаст ин ки биҷуз бода нахоҳад махмур

روشنست این که بجز باده نخواهد مخمور

Слсбилст май аз дасти ту дар саҳни чаман

سلسبیلست می از دست تو در صحن چمن

Хосса акнӯн ки ҷаҳон боғ биҳиштаст ва ту ҳур

خاصه اکنون که جهان باغ بهشتست و تو حور

Хез то рахти тасаввуфи бхроботи кашем

خیز تا رخت تصوّف بخرابات کشیم

Гар з тасбеҳ малулему зи саҷҷодаи нФўр

گر ز تسبیح ملولیم و ز سجادّه نفور

Аз паии партави анвори таҷаллии ҷамол

از پی پرتو انوار تجلّی جمال

Ҳамчуи Мӯсои арнии гӯии рухи орем батавр

همچو موسی ارنی گوی رخ آریم بطور

Ҳар ки нӯшед май бихўдӣ аз ҷоми аласт

هر که نوشید می بیخودی از جام الست

Масту мадҳуши сар аз хоки براردи бншўр

مست و مدهوش سر از خاک برآرد بنشور

Чун Муғон аз ту бсди поя фаро пештаранд

چون مغان از تو بصد پایه فرا پیشترند

Ту бад-ӣни зуҳди чиҳил сола чаҳ бошӣ мағрур

تو بدین زهد چهل ساله چه باشی مغرور

Соқио бода бигардон ки бғоит хубаст

ساقیا باده بگردان که بغایت خوبست

Мо бадингуна замии маст ва май аз мо мастур

ما بدینگونه زمی مست و می از ما مستور

Ҳур бо шоҳиди мо лоф латофат ме зад

حور با شاهد ما لاف لطافت می زد

Лекин аз манзар ӯ мӯътариф омад бқсўр

لیکن از منظر او معترف آمد بقصور

Байнам оё ки табибам басар ояд рӯзӣ

بینم آیا که طبیبم بسر آید روزی

Ман бар чашми хушаши мурдау чашмаши ранҷур

من بر چشم خوشش مرده و چشمش رنجور

Бирав аз мантиқ хоҷу бишинав қиссаи ишқ

برو از منطق خواجو بشنو قصّه عشق

Зонк хуштар буд аз лаҳҷаи Довӯди збўр

زانک خوشتر بود از لهجه داود زبور