Аё сабо ?герат уфтад бкўии дӯсти гузор

ایا صبا گرت افتد بکوی دوست گذار

Ниёзмандии ман арзаи даҳ бҳзрти ёр

نیازمندی من عرضه ده بحضرت یار

Бабўс хок дараш вонгаҳ ар маҷол буд

ببوس خاک درش وانگه ار مجال بود

Салом ман бирасону паёми ман бгзор

سلام من برسان و پیام من بگزار

Бигӯ ки эй маи номеҳрбони меҳри гусал

بگو که ای مه نامهربان مهر گسل

Нигор лолаи рухи сарви қади сими изор

نگار لاله‌رخ سرو قد سیم‌عذار

Дили шикаста ки дар зулфи саркашати бастам

دل شکسته که در زلف سرکشت بستم

Бёдгори ман хастаи дили нигаҳ май дор

بیادگار من خسته دل نگه می دار

Марои замонаи з беМеҳрӣ аз ту даври афканд

مرا زمانه ز بی مهری از تو دور افکند

Зиҳии замона ӣ бдмҳру чархи кажи рафтор

زهی زمانه ی بدمهر و چرخ کژ رفتار

Нбўдмии нафасӣ бе навой нағма ӣ зер

نبودمی نفسی بی نوای نغمه ی زیر

Кунун бзории зорами қарини нола ӣ зор

کنون بزاری زارم قرین ناله ی زار

На ҳамдамӣ ки бар орми дамии магари нола

نه همدمی که بر آرم دمی مگر ناله

На муҳаррамӣ ки бигӯям ғамати магари девор

نه محرمی که بگویم غمت مگر دیوار

Шабӣ ки рӯз кунам битў аз парешоне

شبی که روز کنم بیتو از پریشانی

Шавад чу зулфи сиёҳи ту рӯзи ман шаби тор

شود چو زلف سیاه تو روز من شب تار

Фироқи номаи хоҷу касе ки бархонад

فراق نامه خواجو کسی که برخواند

Боб дида бишӯяд сиёҳӣ аз тӯмор

بآب دیده بشوید سیاهی از طومار