Дигар вуҷӯд надорад латифаи ӣии зи даҳонаш

دگر وجود ندارد لطیفه ئی ز دهانش

з ҳечкас нишнидам дақиқаи ӣӣ чу майонаш

ز هیچکس نشنیدم دقیقه ئی چو میانش

Чаҳ оятаст ҷамолаш ки бо камоли маъонӣ

چه آیتست جمالش که با کمال معانی

намерасад хирад дурбин бикуна беонаш

نمی رسد خرد دوربین بکنه بیانش

Агарчӣ пистаи даҳон дар ҷаҳон басанду лекин

اگرچه پسته دهان در جهان بسند و لیکن

Биханда ӣ намакин писта кам буд чу даҳонаш

بخنده ی نمکین پسته کم بود چو دهانش

Чигуна шарҳ диҳад хомаи ҳоли риши дарунам

چگونه شرح دهد خامه حال ریش درونم

Чунин ки хӯн сияҳ меравад зи теғи забонаш

چنین که خون سیه می رود ز تیغ زبانش

Шубон тира хаёласт хобам аз ғами ҳиҷрон

شبان تیره خیالست خوابم از غم هجران

Вале чаҳ суд ки султон чаҳ ғам буд зи шабонаш

ولی چه سود که سلطان چه غم بود ز شبانش

Куҷои сафина ӣ сабрами азин миён бадар уфтад

کجا سفینه ی صبرم ازین میان بدر افتد

Чаро ки баҳри маваддат на мумкинаст каронаш

چرا که بحر مودّت نه ممکنست کرانش

Касе ки бо ту замонӣ дамӣ баровард аз дил

کسی که با تو زمانی دمی برآورد از دل

Бурун равад зи дили андеша ӣ замину замонаш

برون رود ز دل اندیشه ی زمین و زمانش

Гумон мабар ки равон набӯд оби чашми ман Андам

گمان مبر که روان نبود آب چشم من آندم

Ки бӯстон вуҷӯдам намонад оби рӯонаш

که بوستان وجودم نماند آب روانش

Латифа ӣикаҳ равад дар баёни нола ӣ хоҷу

لطیفه ئیکه رود در بیان ناله ی خواجو

Баровар аз дил ва дар дам босмон барисонаш

بر آور از دل و در دم بآسمان برسانش