Гарчи тангаст дилам чун даҳани хандонаш

گرچه تنگ است دلم چون دهن خندانش

Дил фарохаст дар он сунбули саргурдонаш

دل فراخ است در آن سنبل سرگردانش

Ҳар куҷо меравад андари дил вайрон манаст

هر کجا می‌رود، اندر دل ویران من است

Ганҷ лутфаст аз он ҷой буд вайронаш

گنج لطف است، از آن جای بُود ویرانش

Бирав эй хоҷаи маро чанд маломати гўӣӣ

برو ای خواجه مرا چند ملامت گوئی

Ҳар ки дар баҳри бимирад чаҳ ғам аз боронаш

هر که در بحر بمیرد چه غم از بارانش

Дарди соҳибназаронро бдўо ҳоҷат нест

درد صاحبنظران را به دوا حاجت نیست

Ошиқ онаст ки ҳам дард буд дирамонаш

عاشق آن است که هم درد بُود درمانش

Ҳадафи новак ӯ сина ӣ ман май бояд

هدف ناوک او سینه‌ی من می‌باید

То биҷои мижа дар дидаи кашами пайконаш

تا به جای مژه در دیده کشم پیکانش

Ҳар киро даст диҳад талъати Юсуф дар чоҳ

هر که را دست دهد طلعت یوسف در چاه

Хуштар аз мамлакати Миср буд занадонаш

خوش‌تر از مملکت مصر بُود زندانش

Ҳосил аз умри гиромӣ чу ҳамин як нафасаст

حاصل از عمر گرامی چو همین یک نفس است

Агарат ҳам нафасӣ ҳаст ғанимати дониш

اگرت هم نفسی هست، غنیمت دانش

Дар раҳи ишқ мусулмон натавон гуфт ӯ ро

در ره عشق، مسلمان نتوان گفت او را

Ки бкФри сар зулфат набӯд емонаш

که به کفر سر زلفت نبُود ایمانش

Пеш рӯй ту чаҳ ҳоҷат ки буд шамъи бпоӣ

پیش روی تو چه حاجت که بُود شمع به پای

Чун бмҷлс биншинӣ нафасӣ бинишонаш

چون به مجلس بنشینی نفسی بنشانش

Киштӣ аз варта ӣ ишқат натавон баради бурун

کشتی از ورطه‌ی عشقت نتوان برد برون

Зонк баҳрӣаст ки пайдо набӯд пойонаш

زانک بحری است که پیدا نبُود پایانش

Майли хоҷуи ҳамаи худ сӯй Ироқаст магар

میل خواجو همه خود سوی عراق است مگر

Сабри Айюб халосӣ диҳад аз карамонаш

صبر ایوب خلاصی دهد از کرمانش