Турра мишкӣн набошад бар рухи ҷонони ғариб

طرّه مشکین نباشد بر رخ جانان غریب

Зонк набӯд сунбули сероб дар бустони ғариб

زانک نبود سنبل سیراب در بستان غریب

Аикаҳ гуфтӣ гирди лаълаши хати мишкӣн аз чаҳ рӯаст

ایکه گفتی گرد لعلش خط مشکین از چه روست

Хизр набӯд бар канори чашма ӣ ҳайвони ғариб

خضر نبود بر کنار چشمه ی حیوان غریب

Гар бинолам дар ҳавои талъаташ айбам макун

گر بنالم در هوای طلعتش عیبم مکن

Дар баҳорон набӯд аз мурғи чамани афғони ғариб

در بهاران نبود از مرغ چمن افغان غریب

Сунбулаш беваҷҳ набӯдгар буд шӯридаи ҳол

سنبلش بی وجه نبود گر بود شوریده حال

Зонк афтодаст чун ҳиндӯи бтркстони ғариб

زانک افتادست چون هندو بترکستان غریب

Вари дилам дар чини зулфаши баси ғариб афтода аст

ور دلم در چین زلفش بس غریب افتاده است

Дар дилам набӯд ғамаш чун ганҷ дар вайрони ғариб

در دلم نبود غمش چون گنج در ویران غریب

Бар ғарибони раҳматовар чун ғарибӣ дар ҷаҳон

بر غریبان رحمت آور چون غریبی در جهان

Зонк набӯд аз худованди карами эҳсони ғариб

زانک نبود از خداوند کرم احسان غریب

Чашми мастатгар бирезади хӯн ҳар бечораи ӣӣ

چشم مستت گر بریزد خون هر بیچاره ئی

Чора набӯд зонк набӯд фитна аз мисатони ғариб

چاره نبود زانک نبود فتنه از مستان غریب

Гар бшмширми кашии ҳикмат равон бошад валек

گر بشمشیرم کشی حکمت روان باشد ولیک

Бар гадогар раҳмат орад набӯд аз султони ғариб

بر گدا گر رحمت آرد نبود از سلطان غریب

Дар раҳати хоҷуи бтлхии ҷон ширин дод ва рафт

در رهت خواجو بتلخی جان شیرین داد و رفت

Ҳаргиз омад дар дилати коё куҷо рафт он ғариб

هرگز آمد در دلت کآیا کجا رفت آن غریب