Саҳар бигӯаш сабӯҳии кашони бодаи параст

سحر بگوش صبوحی کشان باده پرست

Хурӯши булбулаи хуштар збонк булбул ҳаст

خروش بلبله خوشتر زبانک بلبل مست

Маро агар набӯд коми ҷону умри дароз

مرا اگر نبود کام جان و عمر دراز

Чаҳ бок чун лаби ҷонбхшу зулф ҷонон ҳаст

چه باک چون لب جانبخش و زلف جانان هست

Агар рӯми бадвади ашк ва доманам гирад

اگر روم بدود اشک و دامنم گیرد

Ки аз каманди муҳаббати куҷои туоне ҷуст

که از کمند محبت کجا توانی جست

Эмоми мо магар аз наргиси ту рухсат ёфт

امام ما مگر از نرگس تو رخصت یافت

Чунин ки маст ба миҳроб меравад пайваст

چنین که مست به محراب می رود پیوست

зи бскаҳ дар рамазон сахт гуфт олами шаҳр

ز بسکه در رمضان سخت گفت عالم شهر

Чу обгинаи дили нозук қадаҳ бишикаст

چو آبگینه دل نازک قدح بشکست

Чигуна аз сари ҷом шароб бархезад

چگونه از سر جام شراب برخیزد

Касе ки дар сафи риндон дрднўш нишаст

کسی که در صف رندان دُردنوش نشست

Бмҳшрми зи лаҳад бехабар барангезанд

بمحشرم ز لحد بی خبر برانگیزند

Бад-ӣни сифат ки шудам бихўд аз шароби аласт

بدین صفت که شدم بیخود از شراب الست

Аҷаб набошад агар оби рух ббод равад

عجب نباشد اگر آب رخ بباد رود

Маро ки бод бадастаст ва дил бирафт аз даст

مرا که باد بدستست و دل برفت از دست

Кунун вараъ натавон басти сӯрат аз хоҷу

کنون ورع نتوان بست صورت از خواجو

Ки боз бар сар паймона рафту паймони баст

که باز بر سر پیمانه رفت و پیمان بست