эй саводи хати ту шарҳи масобиҳи ҷамол

ای سواد خط تو شرح مصابیح جمال

Тоқи пирӯза ӣ абрӯии ту пайвастаи ҳилол

طاق پیروزه ی ابروی تو پیوسته هلال

Зулфи ҳиндӯии ту чинӣу турои рӯмӣ рӯй

زلف هندوی تو چینی و ترا رومی روی

Чашми тарки ту хтоӣӣу турои зангии хол

چشم ترک تو ختائی و ترا زنگی خال

Кӣ шикебади дилам аз чашма ӣ навишт ҳайҳот

کی شکیبد دلم از چشمه ی نوشت هیهات

Ташна дар бодия чун бугзарад аз оби зулол

تشنه در بادیه چون بگذرد از آب زلال

Гар буд шавқи ҳарами баъд манозил саҳласт

گر بُود شوق حرم بعد منازل سهلست

Ҳиҷр дар роҳ ҳақиқат накунад манъи висол

هجر در راه حقیقت نکند منع وصال

Натавон гуфт ки май дар ?назарет ҳаст ҳаром

نتوان گفت که می در نظرت هست حرام

Зонк дар гулшани фирдавс буд бодаи ҳалол

زانک در گلشن فردوس بُود باده حلال

Бар баннои гӯши ту холи ҳабашӣ ҳар ки бидид

بر بنا گوش تو خال حبشی هر که بدید

Гуфт бар гӯша ӣ хуршед нишастаст балол

گفت بر گوشه ی خورشید نشستست بلال

Чун хаёли ту даройади бъёдти зи дирам

چون خیال تو درآید بعیادت ز درم

Хешро боз надонам ман мискини зи хаёл

خویش را باز ندانم من مسکین ز خیال

Гуфтам аз дида шавам ғарқа ӣ хӯни рӯзӣ чанд

گفتم از دیده شوم غرقه ی خون روزی چند

Чашми дарёи дили ман шӯр баровард ки сол

چشم دریا دل من شور برآورد که سال

Чаҳ кунад гар накунад шарҳи ҷамолати хоҷу

چه کند گر نکند شرح جمالت خواجو

Ки бўсФ ту расонадаст суханро бкмол

که بوصف تو رساندست سخن را بکمال