Шамъи бншти збоди саҳарии хези надим

شمع بنشت زباد سحری خیز ندیم

Ки зи фирдавс нишон медиҳад анфоси насим

که ز فردوس نشان می دهد انفاس نسیم

Гар набошад гули рухсори ту дар боғи биҳишт

گر نباشد گل رخسار تو در باغ بهشت

Аҳл длро накушуд майли бҷноти Наим

اهل دلرا نکشد میل بجنّات نعیم

Бирав эй хоҷу ки сабрами бдўои Фрмоӣӣ

برو ای خواجو که صبرم بدوا فرمائی

Кин на дрдист ки дармони бипазиради зи ҳаким

کاین نه دردیست که درمان بپذیرد ز حکیم

Чун бимирами барраи дӯсти маро дафн кунед

چون بمیرم بره دوست مرا دفن کنید

То чу бар ман гузарад ёд кунад ёри қадим

تا چو بر من گذرد یاد کند یار قدیم

Аикаҳи озори дили сӯхтагон май талабӣ

ایکه آزار دل سوختگان می طلبی

Бар сари оташ сӯзон натавон буд муқӣм

بر سر آتش سوزان نتوان بود مقیم

Ман азин варта ҳиҷрон набарам ҷони бкнор

من ازین ورطه هجران نبرم جان بکنار

Зонк ғарқоби ғами ишқ ту баҳрӣаст азим

زانک غرقاب غم عشق تو بحریست عظیم

Бар сари кӯатгар аз боди аҷал хок шавам

بر سر کوت گر از باد اجل خاک شوم

Шуъла ӣ оташи ишқ ту занад азм Ромем

شعله ی آتش عشق تو زند عظم رمیم

Гарчи хоҷуи биқини шеър ту саҳараст валек

گرچه خواجو بیقین شعر تو سحرست ولیک

Ҳеҷ қадараш набӯд бо яд Байзоӣ кулем

هیچ قدرش نبُود با ید بیضای کلیم