Соқиои вақт сабӯҳ омад биор он ҷом ро

ساقیا وقتِ صبوح آمد بیار آن جام را

Май прстоними дардаи бодаи гули фом ро

می‌پرستانیم درده بادهٔ گل‌فام را

Зоҳидиро чун зи манзурӣ наоне чора нест

زاهدان را چون ز منظوری نهانی چاره نیست

Пас нишоед айб кардани ринди дрдошом ро

پس نشاید عیب‌کردن رندِ دُردآشام را

Эҳтироз аз ишқ мекардам вале беҳосил аст

احتراز از عشق می‌کردم ولی بی‌حاصل است

Ҳарки аз аввал тасаввур мекунад фарҷом ро

هرکه از اول تصوّر می‌کند فرجام را

Ман ба буии донаи холаш ба дом афтода ам

من به بویِ دانهٔ خالش به دام افتاده‌ام

Гарчи сайди некӯон , давлати шуморади дом ро

گرچه صیدِ نیکوان، دولت شمارد دام را

Ҳарки ӯро заррае бо моҳи рӯйон меҳр нест

هرکه او را ذره‌ای با ماه‌رویان مهر نیست

Бар чунин омӣ фазилат мениҳанд анъом ро

بر چنین عامی فضیلت می‌نهند انعام را

Шомро аз субҳи содиқ боз нашиносам зи шавқ

شام را از صبحِ صادق باز نشناسم ز شوق

Чун муҳим парчин кунад бар субҳи содиқ , шом ро

چون مَهَم پُرچین کند بر صبحِ صادق، شام را

Гар бад-ӣни сон бар дар бтхонаҳ чин бугзарад

گر بدین‌سان بر درِ بتخانهٔ چین بگذرد

Бут прессатон , пеш рӯйиш башикананд асном ро

بت‌پرستان، پیشِ رویش بشکنند اصنام را

Бар гадоён , ҳукм куштан ҳаст султонро валек

بر گدایان، حکمِ کشتن هست سلطان را ولیک

Ҳам ба лутфи ом ӯ аўмид бошад ом ро

هم به لطفِ عامِ او اومید باشد عام را

Чун баҳри маънӣ ки бинии такя бар айём нест

چون بهر معنی که بینی تکیه بر ایّام نیست

Ҳайф бошад « хоҷу » ар зойеъ кунӣ айём ро

حیف باشد «خواجو» ار ضایع کنی ایّام را