Даст гиред дарин воқеаи коФтоди маро

دست گیرید درین واقعه کافتاد مرا

Ки намондаст кунун тоқати бедоди маро

که نماندست کنون طاقت بیداد مرا

Рози ман ҷумла фурӯ хонд бар душману дӯст

راز من جمله فرو خواند بر دشمن و دوست

Ашки азин восита аз чашми биФтоди маро

اشک ازین واسطه از چشم بیفتاد مرا

Ҳаргиз аз рӯз ҷавонӣ нашудам икдми шод

هرگز از روز جوانی نشدم یکدم شاد

Модар даҳр надонам бача май зоди маро

مادر دهر ندانم بچه می زاد مرا

Доманами диҷла ӣ Бағдод шуд аз ҳасрати он

دامنم دجله ی بغداد شد از حسرت آن

Ки насимӣ расад аз ҷониби Бағдоди маро

که نسیمی رسد از جانب بغداد مرا

Онки як лаҳза фаромӯш нагашт аз ёдам

آنک یک لحظه فراموش نگشت از یادم

Зоҳир онаст ки ҳаргиз накунад ёди маро

ظاهر آنست که هرگز نکند یاد مرا

Ман на онам ки зи кӯяши бҷФои баргардам

من نه آنم که ز کویش بجفا برگردم

Гар баранд з дар он ҳури призоди маро

گر براند ز در آن حور پریزاد مرا

Ин хаёласт ки васли ту бмои пардозад

این خیالست که وصل تو بما پردازد

Ҳам хаёлат кунад аз чанги ғами озоди маро

هم خیالت کند از چنگ غم آزاد مرا

Гар бгўшт нарасад субҳдамии фарёдам

گر بگوشت نرسد صبحدمی فریادم

Ки расад дар шаби ҳиҷрони ту фарёди маро

که رسد در شب هجران تو فریاد مرا

Бар сари кӯии ту чун хоҷу агар хок шавам

بر سر کوی تو چون خواجو اگر خاک شوم

Бнсими ту магар зинда кунад боди маро

بنسیم تو مگر زنده کند باد مرا