Дар тобам аз ду ҳиндӯии оташи парасташон

در تابم از دو هندوی آتش پرستشان

Каз даст рафт ?данеу дайнами зи дасташон

کز دست رفت دنیی و دینم ز دستشان

Аз машки судаи силсила бар ма ниҳода анд

از مشک سوده سلسله بر مه نهاده اند

Зонрў ки офтоб буд зердасташон

زانرو که آفتاب بُود زیردستشان

Бар тарафи офтоб чаҳ дар хур фитода аст

بر طرف آفتاب چه در خور فتاده است

Мрғўли мшги ранги диловези пасташон

مرغول مشگ رنگ دلاویز پستشان

Аз ҳад гузаштаанд бахӯбӣу лутф аз онк

از حد گذشته اند بخوبی و لطف از آنک

Зин беш нест ҳади латофат ки ҳасташон

زین بیش نیست حد لطافت که هستشان

Мискини дилам ки булбули бустони шавқ буд

مسکین دلم که بلبل بستان شوق بود

Шуд пои банди ҳалқа ӣ зулфи чўстшон

شد پای بند حلقه ی زلف چوستشان

Наилм нигар ки боз бар оташ ниҳода анд

نعلم نگر که باز بر آتش نهاده اند

Он ҳиндӯони кофари оташи парасташон

آن هندوان کافر آتش پرستشان

Соҳибдилон ки бе хабаранд аз шароби шавқ

صاحبدلان که بی خبرند از شراب شوق

Дар додаанд ҷуръа ӣ ҷоми аласташон

در داده اند جرعه ی جام الستشان

Ёрони зи ҷоми бода ӣ нӯшин фитодаи маст

یاران ز جام باده ی نوشین فتاده مست

Хоҷу аз он ду наргиси махмури масташон

خواجو از آن دو نرگس مخمور مستشان