эй аз гули рухсори ту хӯн дар дили лола

ای از گل رخسار تو خون در دل لاله

Бар лолаи зи машки сияҳи афкандаи кулола

بر لاله ز مشک سیه افکنده کلاله

Бози ой ки чашму рахт эй моҳи ғазали гӯй

باز آی که چشم و رخت ای ماه غزل گوی

Ин айн ғизол омад ва он рашки ғизола

این عین غزال آمد و آن رشک غزاله

Аз хок дарат бар натавон гашт ки карданд

از خاک درت بر نتوان گشت که کردند

Моро бҳўолии сарои ту ҳавола

ما را بحوالی سرای تو حواله

Оварда бхўнми рухи зебои ту хаттӣ

آورده بخونم رخ زیبای تو خطّی

Чун банда мақараст чаҳ ҳоҷати бқболаҳ

چون بنده مقرّست چه حاجت بقباله

Он ҷон ки зи лаълати бгаҳ бӯса гирифтам

آن جان که ز لعلت بگه بوسه گرفتم

Динӣаст туро бар ман длсўхтаҳи ҳола

دینیست ترا بر من دلسوخته حاله

Бархез ва барафрӯз рух аз ҷоми длФрўз

برخیز و برافروز رخ از جام دلفروز

Каз ишқи лабати ҷон блб оварад пиёла

کز عشق لبت جان بلب آورد پیاله

Аз оташ май байни рухи гулранги нигорин

از آتش مِی بین رخ گلرنگ نگارین

Ҳамчун варақи лолаи пар аз қатра ӣ жола

همچون ورق لاله پر از قطره ی ژاله

Чашмами Бамаи чордаҳ ҳаргиз нашавад боз

چشمم بمه چارده هرگز نشود باز

Ало ба бутии моҳи рухи чордаҳи сола

الّا به بُتی ماه رخ چارده ساله

То гашти гирифтори сари зулфи ту хоҷу

تا گشت گرفتار سر زلف تو خواجو

Чун мӯӣ шуд аз мӯя ва чун на?ил знолаҳ

چون موی شد از مویه و چون نال زناله