ГрФтмт ки бигирам Аннани мураккаби тозӣ

گرفتمت که بگیرم عنان مرکب تازی

Куҷои рӯм ки фарс бар ман шикаста натозӣ

کجا روم که فرس بر من شکسته نتازی

Ту шоҳбозӣ ва донам ки тиҳуон натавонанд

تو شاهبازی و دانم که تیهوان نتوانند

Ки дар нишеман анқо кунанд даъвии бозӣ

که در نشیمن عنقا کنند دعوی بازی

Шубони тираи басӣ бардаам бохру рӯзӣ

شبان تیره بسی برده ام بآخر و روزی

Шабӣ чу зулфи сиёҳат надидаам бдрозӣ

شبی چو زلف سیاهت ندیده ام بدرازی

Заруратаст ки пешат чу шамъи сӯзаму созам

ضرورتست که پیشت چو شمع سوزم و سازم

Гарм чу шамъ бисӯзӣ варам чу авд бисозӣ

گرم چو شمع بسوزی ورم چو عود بسازی

Марои бзрби ту чун чанг сархушаст валикин

مرا بضرب تو چون چنگ سرخوشست ولیکن

Ту доне ар бизанӣ ҳокимӣ ва гар бинавозӣ

تو دانی ار بزنی حاکمی و گر بنوازی

Бдўстӣ ки чу дили қалб ва нодуруст ниёем

بدوستی که چو دل قلب و نادرست نیایم

Гарм дар оташ сӯзанда ҳамчуи зари бгдозӣ

گرم در آتش سوزنده همچو زر بگدازی

Бхўн бишӯй маро чун қтили теғи ту гаштам

بخون بشوی مرا چون قتیل تیغ تو گشتم

Ки дар шариъати ишқат шаҳид бошаму ғозӣ

که در شریعت عشقت شهید باشم و غازی

Чу равшанаст ки нури бақо сабот надорад

چو روشنست که نور بقا ثبات ندارد

Биноз хешу ниёзи ман шикаста чаҳ нозӣ

بناز خویش و نیاز من شکسته چه نازی

Фидои ҷони ту хоҷу агар қтил ту гардад

فدای جان تو خواجو اگر قتیل تو گردد

Вале бқтли ваии он ба ки дасти хеши ниёзӣ

ولی بقتل وی آن به که دست خویش نیازی