эй сари зулфи турои пешаи самани Фрсоӣӣ

ای سر زلف ترا پیشه سمن فرسائی

Ваии лаби лаълтар эй одати рӯҳи аФзоӣӣ

وی لب لعل تر ای عادت روح افزائی

Рақам аз ғолия бар сафҳа ӣ дебочаи занӣ

رقم از غالیه بر صفحه ی دیباچه زنی

Машки тотор чаро бар гули сӯрии соӣӣ

مشک تاتار چرا بر گل سوری سائی

Лаъл дар пӯши гҳрпоши турои лؤлؤӣ тар

لعل در پوش گهرپاش ترا لؤلؤی تر

Чаҳ кунад каз бен дандон накунад лолоӣӣ

چه کند کز بن دندان نکند لالائی

Рӯй хуб ту ҷаҳонӣаст пар аз лутфу ҷамол

روی خوب تو جهانیست پر از لطف و جمال

Венаи аҷабтар ки ту хуршеди ҷаҳони ороӣӣ

وین عجبتر که تو خورشید جهان آرائی

Гуфта будӣ ки азуи сайр бар оем рӯзӣ

گفته بودی که ازو سیر بر آیم روزی

Чун марои ҷони азизии аҷаб ар брноӣӣ

چون مرا جان عزیزی عجب ار برنائی

Ҳамаи шаби мунтазири хайли хаёли ту буд

همه شب منتظر خیل خیال تو بود

Мардуми дида ӣ ман дар ҳарами биноӣӣ

مردم دیده ی من در حرم بینائی

Гар напурсӣ хабар аз ҳоли дилами маъзӯрӣ

گر نپرسی خبر از حال دلم معذوری

Ки суханро набӯд дар даҳанати гнҷоӣӣ

که سخن را نبود در دهنت گنجائی

Ту марои умри азизӣ ва яқин ме донам

تو مرا عمر عزیزی و یقین می دانم

Ки чу рафтӣ натавонӣ ки дигар бозоӣӣ

که چو رفتی نتوانی که دگر بازآئی

Лаби ширини ту хоҷу чу бдндон бигирифт

لب شیرین تو خواجو چو بدندان بگرفت

Аз ҷаҳон шӯр баровард бшкри хоӣӣ

از جهان شور برآورد بشکر خائی