Чун нӣии саргаштаи чавгон чу гӯй

چون نئی سرگشتهٔ چوگان چو گوی

Рӯи бтрки гӯй саргардон бигӯӣ

رو بترک گوی سرگردان بگوی

Гӯй чун бо захм чавгонаш сиррӣаст

گوی چون با زخم چوگانش سریست

Бўки чавгони сари фурӯд орад бигӯӣ

بوک چوگان سر فرود آرد بگوی

Ташнагонро бар канор ҷӯ бибин

تشنگان را بر کنار جو ببین

Кштгонро дар миёни хӯни биҷавӣ

کشتگانرا در میان خون بجوی

Орифон дар ваҷд ва мо дарҳои ҳои

عارفان در وجد و ما در های های

Мутрибон дар шӯр ва мо дарҳои ҳўӣ

مطربان در شور و ما در های هوی

Ташна ӣ хмхонаҳ бошад ҷони ман

تشنه ی خمخانه باشد جان من

Кӯзагар чун аз гулам созад сабуӣ

کوزه گر چون از گِلم سازد سبوی

Гар шавам хоки раҳати кӯи роҳи он

گر شوم خاک رهت کو راه آن

Вари нуҳуми рӯи брдрти кӯи об рӯй

ور نهم رو بردرت کو آب روی

Шояд ар бар чашмҳо ҷоят кунанд

شاید ار بر چشمها جایت کنند

Зонка гули хуштар буд бартарафи ҷӯй

زانکه گُل خوشتر بُود برطرف جوی

Бо рахти хуршеди тобони гӯи мтоб

با رُخت خورشید تابان گو متاب

Бо қадати сарви хиромони гӯи Марвӣ

با قدت سرو خرامان گو مروی

Дил ки бар хок дарат гум карда ам

دل که بر خاک درت گم کرده ام

Май барам дар зулфи мишкӣни ту буи

می برم در زلف مشکین تو بوی

Гар туро бо мӯӣ мебошад сиррӣ

گر ترا با موی می باشد سری

Фарқ набӯд мўӣӣ аз ман то бмўӣ

فرق نبود موئی از من تا بموی

Бо лабати хоҷуи зи оби зиндагӣ

با لبت خواجو ز آب زندگی

Гар нашавед дасти даст аз вай бишӯй

گر نشوید دست دست از وی بشوی