эй ки шаҳди шаккарини ту баради оби набот

ای که شهد شکرین تو برد آب نبات

Хоки хоки кафи пой ту шавад оби ҳаёт

خاک خاک کف پای تو شود آب حیات

Бшкри хандаи зи танги шукри шӯрангез

بشکر خنده ز تنگ شکر شورانگیز

То шукри рехтаи ӣии рехтаи ӣии оби набот

تا شکر ریخته ئی ریخته ئی آب نبات

Аз дили танги шукри шӯр бар омад рӯзӣ

از دل تنگ شکر شور بر آمد روزی

Ки бар омад злби чашма ӣ нӯши ту набот

که بر آمد زلب چشمه ی نوش تو نبات

Гар бхўнми бхти хеш барот оварадӣ

گر بخونم بخط خویش برات آوردی

Нкшми сари зи хатат зонк бўҷҳсти барот

نکشم سر ز خطت زانک بوجهست برات

Мнкаҳи ҷузи он Фуротам нашавад домангир

منکه جز آن فراتم نشود دامنگیر

Пеши Ҷайҳун сиришкам баравад оби Фурот

پیش جیحون سرشکم برود آب فرات

Ончунон дар сифати зоти ту ҳайрон шуда ам

آنچنان در صفت ذات تو حیران شده ام

Ки нахоҳам ки равад ҷузи сухан аз зоту сифот

که نخواهم که رود جز سخن از ذات و صفات

Дар вафо чашм надорам ки саботат бошад

در وفا چشم ندارم که ثباتت باشد

Ки таваққуъ натавон доштан аз умри сабот

که توقع نتوان داشتن از عمر ثبات

Гурзи кўтӣ буд ин неъмати зибоӣӣ ро

گرز کوتی بود این نعمت زیبائی را

Рӯй зебо бинмо як назар аз ваҷҳи зкўаҳ

روی زیبا بنما یک نظر از وجه زکوة

Хоҷу аз ишқи ту чун аз сар ҳастӣ бигузашт

خواجو از عشق تو چون از سر هستی بگذشت

Буфот омад ва бар хок дарат кард вафот

بوفات آمد و بر خاک درت کرد وفات