Гар ту ширини шукри лаб ба шукри хандаи даройӣ

گر تو شیرین شکر لب به شکر خنده درآیی

Ба шукри хандаи ширин , дили халқии брбоиӣ

به شکر خندهٔ شیرین، دل خلقی بربایی

Он на марҷон хамӯшаст ки ҷонӣаст мусаввир

آن نه مرجان خموش است که جانیست مصوّر

Ваон на сарчашма нӯшаст ки сиррӣаст худоӣ

وان نه سرچشمهٔ نوش است که سرّیست خدایی

Васфи болои баландат ба сухан рост наёяд

وصف بالای بلندت به سخن راست نیاید

Бо ту чун рост тавон гуфт ба боло ки балое

با تو چون راست توان گفت به بالا که بلایی

Сарвро кори бибандад чу миён танг бабандӣ

سرو را کار ببندد چو میان تنگ ببندی

Рӯҳро дил бигушоед чу ту бурқаъ бигушое

روح را دل بگشاید چو تو برقع بگشایی

Ҳама гӯйанд ки он тарки хтоиии бачаи зон рӯй

همه گویند که آن ترک ختایی بچه زآن روی

Накунад тарки хато бо ту ки таркасту хтоиӣ

نکند ترک خطا با تو که ترک است و ختایی

Чун дар ое натавонам ки мурод аз ту биҷӯем

چون در آیی نتوانم که مراد از تو بجویم

Ки ман аз худ биравам чун ту парии чеҳраи даройӣ

که من از خود بروم چون تو پری چهره درآیی

Ту ҷудоӣ ки ҷудои талабӣ ҳар нафас аз мо

تو جدایی که جدایی طلبی هر نفس از ما

Гарчи ҳар ҷо ки туе дар дили пари ҳасрати мое

گرچه هر جا که تویی در دل پر حسرت مایی

Ман ба ғавғои рақибони з дарат боз нигарадам

من به غوغای رقیبان ز درت باز نگردم

Ки гадогар бкшндш накунад тарки гадоӣ

که گدا گر بکشندش نکند ترک گدایی

Ваҳшӣ аз қайди ту нгризду хоҷуи зи камандат

وحشی از قید تو نگریزد و خواجو ز کمندت

Ки гирифтор батонро набӯд рӯй раҳоӣ

که گرفتار بتان را نبود روی رهایی