эй оинаи қудрати бичўни илоҳӣ

ای آینه قدرت بیچون الهی

Нури рахт аз турраи шаби бардаи сиёҳӣ

نور رخت از طرّه شب برده سیاهی

Хат бар рухи зебоӣ ту куфраст бар ислом

خط بر رخ زیبای تو کفرست بر اسلام

Рухсору сари зулф ту шаръасту муноҳӣ

رخسار و سر زلف تو شرعست و مناهی

Он ҷисм на ҷисмаст ки рӯҳӣаст муҷассам

آن جسم نه جسمست که روحیست مجسّم

Ваон рӯй на рӯйаст ки сиррӣаст илоҳӣ

وان روی نه رویست که سرّیست الهی

Дар хирман хуршед занад оҳи ман оташ

در خرمن خورشید زند آه من آتش

Зон дар ту нагирад ки надории рухи коҳӣ

زان در تو نگیرد که نداری رخ کاهی

Ҳргаҳ ки хиромони шӯй эй хусрави хубон

هرگه که خرامان شوی ای خسرو خوبان

Сад дил баравад дар ақабати ҳамчуи сипоҳӣ

صد دل برود در عقبت همچو سپاهی

Хоҷуи сухан васл магӯ беш ки дарвеш

خواجو سخن وصل مگو بیش که درویش

Лоиқ набӯд бар китфаши халъати шоҳӣ

لایق نبود بر کتفش خلعت شاهی