Чун пайкари матбӯъат дар маънии зибоӣӣ

چون پیکر مطبوعت در معنی زیبائی

Сӯрат натавон бастани нақшӣ ба длороӣӣ

صورت نتوان بستن نقشی به دلارائی

Бо наргис махмурат бимаст зи беморӣ

با نرگس مخمورت بیمست ز بیماری

Бо зулф чилипоят тарсаст зи трсоӣӣ

با زلف چلیپایت ترسست ز ترسائی

Маҷнӯни сари зулфати Лайлӣ ба диловезӣ

مجنون سر زلفت لیلی به دلاویزی

Фарҳоди лаби лаълати ширин ба шкрхоӣӣ

فرهاد لب لعلت شیرین به شکرخائی

Чун сарв сеӣ мекард аз қади ту озодӣ

چون سرو سهی می‌کرد از قدّ تو آزادی

намедод ба сад дасташи болои ту болоӣӣ

می‌داد به صد دستش بالای تو بالائی

Онро ки буд дар сари савдои сари зулфат

آن‌را که بود در سر سودای سر زلفت

Гардад чу сари зулфати саргаштау сўдоӣӣ

گردد چو سر زلفت سرگشته و سودائی

Гуфтам ки ба доноӣӣ аз қайд ту бигурезам

گفتم که به دانائی از قید تو بگریزم

Лекин бишуд аз дастами сари ришта ӣ доноӣӣ

لیکن بشد از دستم سر رشته‌ی دانائی

Зон мардумаки чашмам бе ашки нёромд

زان مردمک چشمم بی اشک نیارامد

Короам намебошад дар мардуми дрёӣӣ

کارام نمی‌باشد در مردم دریائی

Дар мазҳаб муштоқон нангаст накӯномӣ

در مذهب مشتاقان ننگست نکونامی

Дар дайн вафодорон куфраст шкибоӣӣ

در دین وفاداران کفرست شکیبائی

Аз лаъли равони бахшати хоҷу чу сухан ронад

از لعل روان بخشت خواجو چو سخن راند

Зоҳир шавад аз нутқаши эъҷози мсиҳоӣӣ

ظاهر شود از نطقش اعجاز مسیحائی