Гар офтоб набошад ту моҳи чеҳраи тамомӣ

گر آفتاب نباشد تو ماه چهره تمامی

Ки офтоби баландӣ чу бар канора ӣ бомай

که آفتاب بلندی چو بر کناره ی بامی

Кунун ту сарви хиромон бгоҳ ҷилва ӣ тоўс

کنون تو سرو خرامان بگاه جلوه ی طاوس

Ҳазор бори сабақи бардаи ӣии бкбки хиромӣ

هزار بار سبق برده ئی بکبک خرامی

Гарм қабул кунӣ ҳамчуи бандагони бородт

گرم قبول کنی همچو بندگان بارادت

Бидида гар биншинӣ боистам бғломӣ

بدیده گر بنشینی بایستم بغلامی

Агарчӣ ғайритем ояд ки бо вуҷӯди ҳарифон

اگرچه غیرتم آید که با وجود حریفان

Мисоли оби ҳаётӣ ки дар миёни зломӣ

مثال آب حیاتی که در میان ظلامی

Агар чароғ набошад марои ту чашму чароғӣ

اگر چراغ نباشد مرا تو چشم و چراغی

Вар офтоб набошад марои ту моҳи тамомӣ

ور آفتاب نباشد مرا تو ماه تمامی

зи шом то бсҳри шамъи вори пеши вуҷӯдат

ز شام تا بسحر شمع وار پیش وجودت

Бсухтем влкн дилат насӯхт зи хомӣ

بسوختیم ولکن دلت نسوخت ز خامی

Магари ту боғи биҳиштии нгўимт ки чу ҳурӣ

مگر تو باغ بهشتی نگویمت که چو حوری

Марои ту ҷон ва ҷаҳонӣ надонамат ки кадомӣ

مرا تو جان و جهانی ندانمت که کدامی

Бароаи бодияи моро бимони бухори муғелон

براه بادیه ما را بمان بخار مغیلان

Шаби раҳил ки гуфтеми тарки ҷони гиромӣ

شب رحیل که گفتیم ترک جان گرامی

Муҳиб дӯст наяндешад аз ҷафои рақибон

محّب دوست نیندیشد از جفای رقیبان

Туро ки шавқ ҳарам нест ғам буд зи ҳаромӣ

ترا که شوق حرم نیست غم بود ز حرامی

Чаҳ бошад ар бъноит назар кунӣ сӯии хоҷу

چه باشد ار بعنایت نظر کنی سوی خواجو

Чаро ки лутф ту омаст ва он ситам зада омӣ

چرا که لطف تو عامست و آن ستم زده عامی