эй тарки причҳраҳи бад-ӣни силсилаи мўӣӣ

ای ترک پریچهره بدین سلسله موئی

Шартаст ки даст аз ман девонаи бшўӣӣ

شرطست که دست از من دیوانه بشوئی

Бар рӯй накӯи ин ҳама ошуфта нигараданд

بر روی نکو این همه آشفته نگردند

Сиррӣаст дар авсофи ту беруни зи нкўӣӣ

سرّیست در اوصاف تو بیرون ز نکوئی

Тӯбо нашунидем бад-ӣни сарви хиромӣ

طوبی نشنیدیم بدین سرو خرامی

Хуршед надидем бад-ӣни силсилаи мўӣӣ

خورشید ندیدیم بدین سلسله موئی

эй боди баҳории магар аз гулшани ёрӣ

ای باد بهاری مگر از گلشن یاری

Вари нФҳаҳ ӣ мишкӣни магар аз турра ӣ аўӣӣ

ور نفحه ی مشکین مگر از طره ی اوئی

Анфоси биҳиштӣ ки чунин рӯҳи Фзоӣӣ

انفاس بهشتی که چنین روح فزائی

ё накҳати аўӣӣ ки чунин ғолияи бўӣӣ

یا نکهت اوئی که چنین غالیه بوئی

Гар бор дигар сӯии Ироқат гузар уфтад

گر بار دگر سوی عراقت گذر افتد

Зинҳор ки бо он ма бе меҳри бгўӣӣ

زنهار که با آن مه بی مهر بگوئی

К-эии ҷону дилами сӯхта аз оташи меҳрат

کای جان و دلم سوخته از آتش مهرت

Огоҳи нӣӣ аз ман длсўхтаҳи гўӣӣ

آگاه نئی از من دلسوخته گوئی

Буии ҷигар сӯхта ояд бмшомт

بوی جگر سوخته آید بمشامت

Ҳар зарраи зи хоки ман мискин ки ббўӣӣ

هر ذرّه ز خاک من مسکین که ببوئی

Дар нома агар шарҳи даҳуми қиссаи шавқат

در نامه اگر شرح دهم قصّه شوقت

Калаками ду забонӣ кунаду номаи дўрўӣӣ

کلکم دو زبانی کند و نامه دوروئی

Дар хоки сари кӯии ту гумшудаи дили хоҷу

در خاک سر کوی تو گمشده دل خواجو

Фарёдгар он гумшударо бози нҷўӣӣ

فریاد گر آن گمشده را باز نجوئی