Гуфтои ту аз куҷоеи кошФтаҳ май намое

گفتا تو از کجایی کآشفته می‌نمایی

Гуфтам манам ғарибӣ аз шаҳри ошноӣ

گفتم منم غریبی از شهر آشنایی

Гуфтои сар чаҳ дорӣ каз сари хабари надорӣ

گفتا سر چه داری کز سر خبر نداری

Гуфтам бар остонат дорам сари гадоӣ

گفتم بر آستانت دارم سر گدایی

Гуфтои кадоми мурғӣ каз ин мақоми хуоне

گفتا کدام مرغی کز این مقام خوانی

Гуфтам ки хуши навое аз боғи бенавоӣ

گفتم که خوش‌نوایی از باغ بینوایی

Гуфтои з қайд ҳастӣ рӯи масти шӯ ки рстӣ

گفتا ز قید هستی رو مست شو که رستی

Гуфтам ба май парастии ҷустами зи худ раҳоӣ

گفتم به مِی‌پرستی جُستم ز خود رهایی

Гуфто ҷӯй наярзигар зуҳду тавбаи варзӣ

گفتا جوی نیرزی گر زهد و توبه ورزی

Гуфтам ки тавба кардам аз зуҳду порсое

گفتم که توبه کردم از زهد و پارسایی

Гуфто ба дилрабоеи моро чигуна дидӣ

گفتا به دلربایی ما را چگونه دیدی

Гуфтам чу хирмании гул дар базми дилрабое

گفتم چو خرمنی گل در بزم دلربایی

Гуфтои ман он туранҷам кандар ҷаҳон нагунҷам

گفتا من آن ترنجم کاندر جهان نگنجم

Гуфтам ба аз туранҷии лекини бадасти ное

گفتم به از ترنجی لیکن بدست نایی

Гуфто чаро чу зарра бо меҳри ишқи бозӣ

گفتا چرا چو ذرّه با مهر عشق بازی

Гуфтам аз он ки ҳастам саргаштае ҳавоӣ

گفتم از آن که هستم سرگشته‌ای هوایی

Гуфто бигӯ ки хоҷу дар чашми мо чаҳ бинад

گفتا بگو که خواجو در چشم ما چه بیند

Гуфтам ҳадиси мисатони сиррӣ буд худоӣ

گفتم حدیث مستان سرّی بود خدایی