Пардаи абри сиёҳ аз ма тобон бигушоӣ

پرده ابر سیاه از مه تابان بگشای

Рӯзро аз шикани турра ӣ шбгўн бинмоӣ

روز را از شکن طره ی شبگون بنمای

Кокул машк фишон бар маи шаб пӯш мапуаш

کاکل مشک فشان بر مه شب پوش مپوش

Сунбули ғолияи со бар гули худрӯии мсоӣ

سنبل غالیه سا بر گل خودروی مسای

Сипаҳ шом бидон ҳиндӯӣ мишкӣн башикан

سپه شام بدان هندوی مشکین بشکن

Гӯй хуршед бидон зулф чу чавгони брбоӣ

گوی خورشید بدان زلف چو چوگان بربای

Ҳар ки дар абрӯӣ чун моҳ нават дорад чашм

هر که در ابروی چون ماه نوت دارد چشم

Гардад аз меҳри ту чун моҳи нав ангушт намой

گردد از مهر تو چون ماه نو انگشت نمای

Ҳоли ман бо ту касе нест ки тақрир кунад

حال من با تو کسی نیست که تقریر کند

Пеши султон ки диҳад арзи таманнои гадоӣ

پیش سلطان که دهد عرض تمنّای گدای

Сарвро бар лаб ҳар чашма агар ҷой буд

سرو را بر لب هر چشمه اگر جای بود

Ҷой он ҳаст ки бар чашм маниш бошад ҷой

جای آن هست که بر چشم منش باشد جای

эй маи равшан агар ҷони манӣ зуд барои

ای مه روشن اگر جان منی زود برای

Ваии шаби тира агар умри манӣ дайр мапоӣ

وی شب تیره اگر عمر منی دیر مپای

Субҳи умеди ман аз ҷайби уфуқи сари барзан

صبح امّید من از جیب افق سر برزن

Рӯзи иқболи ман аз матлаъи мақсӯд бар ой

روز اقبال من از مطلع مقصود بر آی

Кӣ баради раҳи бсрои парда ӣ қурбати хоҷу

کی برد ره بسرا پرده ی قربت خواجو

Пашшаро байн ки кунад орзӯии васл ҳамЭй

پشّه را بین که کند آرزوی وصل همای