зи зулф ва рӯй ту хоҳам шабӣу маҳтобӣ

ز زلف و روی تو خواهم شبی و مهتابی

Ки бо лаби ту ҳикоят кунам заҳри бобӣ

که با لب تو حکایت کنم زهر بابی

Хаёл рӯй ту чун ҷуз бихоб натавон дид

خیال روی تو چون جز بخواب نتوان دید

Шаби фироқ дариғо агар буд хобӣ

شب فراق دریغا اگر بود خوابی

Кнўнк ташна бамурдему ҷон бҳлқ расед

کنونک تشنه بمردیم و جان بحلق رسید

Бароаи бодияи моро ки медиҳад обӣ

براه بادیه ما را که می دهد آبی

Ҳануз ташна ӣ он лаъли обдори туам

هنوز تشنه ی آن لعل آبدار توام

зи чашмам арча зи сари бргзшти сайлобӣ

ز چشمم ارچه ز سر برگذشت سیلابی

Агарчӣ пеши касоне хилоф имконаст

اگرچه پیش کسانی خلاف امکانست

Ки ташнаи ҷони блби оради миёни ғарқобӣ

که تشنه جان بلب آرد میان غرقابی

Муайянаст казин вартаи ҷон бурун набарам

معینست کزین ورطه جان برون نبرم

Ки нест баҳри ғамамро бидида поёбӣ

که نیست بحر غمم را بدیده پایابی

зи шавқи наргиси мастати хатиби ҷомеъи шаҳр

ز شوق نرگس مستت خطیب جامع شهر

Чу чашми шӯх ту мастаст пеши миҳробӣ

چو چشم شوخ تو مستست پیش محرابی

Румузи ҳолати маҷзӯбро чаҳ кашф кунад

رموز حالت مجذوب را چه کشف کند

Касе ки ӯ мутаъаллиқ нашуд бқлобӣ

کسی که او متعلّق نشد بقلّابی

Биё ки хӯни дил аз сари гузашти хоҷу ро

بیا که خون دل از سر گذشت خواجو را

Магар бадаст кунад аз лаби ту уннобӣ

مگر بدست کند از لب تو عنّابی