эй шамъи чгли дӯш дар айвон ки будӣ

ای شمع چگل دوش در ایوان که بودی

Ваии сарви равони даии бглстон ки будӣ

وی سرو روان دی بگلستان که بودی

Ваии ояти раҳмат ки каст шарҳ надонад

وی آیت رحمت که کست شرح نداند

Кӣ буд нузули ту ва дар шан ки будӣ

کِی بود نزول تو و در شان که بودی

Чун субҳ бар омад ба сари бом ки рафтӣ

چون صبح بر آمد به سر بام که رفتی

Чун шом дар омад ба шабистон ки будӣ

چون شام در آمد به شبستان که بودی

Кин бар ки кашидӣу камон бар ки кушодӣ

کین بر که کشیدی و کمان بر که گشادی

Қалб ки шикастӣ ва ба майдон ки будӣ

قلب که شکستی و به میدان که بودی

эй коми равонами лаб чун оби ҳаётат

ای کام روانم لب چون آب حیاتت

Дар зулмати шаби чашма ӣ ҳайвон ки будӣ

در ظلمت شب چشمه ی حیوان که بودی

Дишаб ки марои ҷону дил аз доғи ту май сӯхт

دیشب که مرا جان و دل از داغ تو می سوخت

Ороми дилу орзӯии ҷон ки будӣ

آرام دل و آرزوی جان که بودی

Бар тарафи чамани булбул хуш хон ки гаштӣ

بر طرف چمن بلبل خوش خوان که گشتی

Дар саҳни гулистони гули хандон ки будӣ

در صحن گلستان گل خندان که بودی

То аз дилу ҷон зон ту гаштем чу хоҷу

تا از دل و جان زان تو گشتیم چو خواجو

Охири бнгўӣӣ ки ту худ зон ки будӣ

آخر بنگوئی که تو خود زان که بودی