Ҳар ки маҷнӯн нест аз аҳвол Лайлӣ ғофиласт

هر که مجنون نیست از احوال لیلی غافلست

Вонки маҷнӯнро бичишам ақл бинад оқиласт

وانک مجنون را بچشم عقل بیند عاقلست

Қурби сӯрӣ дар тариқи ишқ баъд маънавӣаст

قرب صوری در طریق عشق بعد معنویست

Ошиқ ар маъшӯқро бевасл бинад восиласт

عاشق ار معشوق را بی وصل بیند واصلست

Аҳли маъниро аз ӯ сӯрат наме бандади фироқ

اهل معنی را از او صورت نمی بندد فراق

Вонки ин сӯрат наме бандади з маънӣ ғофиласт

وانک این صورت نمی بندد ز معنی غافلست

Кӣ бмнзли раҳи барӣ то нагузарӣ аз хеш аз онк

کی بمنزل ره بری تا نگذری از خویش از آنک

Тарк ҳастӣ дар раҳи мастӣ нахустин манзиласт

ترک هستی در ره مستی نخستین منزلست

Гарчи ман бадномӣ аз майхона ҳосил карда ам

گرچه من بدنامی از میخانه حاصل کرده ام

Ҳар ки аз майхона манъам мекунад биҳослст

هر که از میخانه منعم میکند بیحاصلست

Аикаҳи дил бо хеши дории рӯ бдлдорӣ сипор

ایکه دل با خویش داری رو بدلداری سپار

Конк дилдорӣ надорад назд мо давр аз диласт

کانک دلداری ندارد نزد ما دور از دلست

Ёди соҳил кӣ кунад мустағриқи дарёии ишқ

یاد ساحل کی کند مستغرق دریای عشق

Зонк ин маънӣ надонад ҳарки ӯ бар соҳиласт

زانک این معنی نداند هرکه او بر ساحلست

Ъошқонрои ваъзи донои айни нодонӣ буд

عاشقانرا وعظ دانا عین نادانی بود

Конки сари ишқро олам набошад ҷоҳиласт

کانک سرّ عشق را عالم نباشد جاهلست

Тарки ҷонони гири хоҷу ё бирав ҷони барфашон

ترک جانان گیر خواجو یا برو جان برفشان

Тарк ҷон саҳласт аз ҷон сабурӣ мушкиласт

ترک جان سهلست از جان صبوری مشکلست