Фурӯғи ориз ӯ ё сипеда саҳараст

فروغ عارض او یا سپیده سحرست

Ки рашки талъати хуршеду тайра ӣ қамараст

که رشک طلعت خورشید و طیره ی قمرست

Латифаи исти ҷамолаш ки аз латофату ҳасан

لطیفه ایست جمالش که از لطافت و حسن

з ҳар чаҳ ақл тасаввур кунад латиф тараст

ز هر چه عقل تصور کند لطیف ترست

Буруни зи наргиси пари хоб ва рӯй чун хури дӯст

برون ز نرگس پر خواب و روی چون خور دوست

Гумон мабар ки марои орзӯии хоб ва хураст

گمان مبر که مرا آرزوی خواب و خورست

з ҳар ки аз рухи зебоӣ ӯ хабари пурсам

ز هر که از رخ زیبای او خبر پرسم

Чу нек бингарам онҳами зи шавқи бихбрст

چو نیک بنگرم آنهم ز شوق بیخبرست

Агарчӣ моя ӣ хӯбӣ латофатаст валек

اگرچه مایه ی خوبی لطافتست ولیک

Турои варои латофати латифа ӣ дигараст

ترا ورای لطافت لطیفه ی دگرست

Бад-ӣни сифати зи такаббур бдўстон магзар

بدین صفت ز تکبّر بدوستان مگذر

Агарчӣ умри азизӣу умр бар гузараст

اگرچه عمر عزیزی و عمر بر گذرست

Баҳри куҷо ки назар мекунам зи ғояти шавқ

بهر کجا که نظر میکنم ز غایت شوق

Хаёл рӯй туами истода дар назараст

خیال روی توام ایستاده در نظرست

Агар ту шӯр кунӣ ман турш нахоҳам шуд

اگر تو شور کنی من ترش نخواهم شد

Ки талх аз он лаби ширин муқобил шукраст

که تلخ از آن لب شیرین مقابل شکرست

з безрист ки об рухам равад барбод

ز بی زریست که آب رخم رود برباد

Агарчӣ кори рух аз сими ашк ҳамчу зараст

اگرچه کار رخ از سیم اشک همچو زرست

Маро ҳар оинаи лозим буд ҷилои ватан

مرا هر آینه لازم بود جلای وطن

Чаро ки маслиҳати кор бедилон сафараст

چرا که مصلحت کار بیدلان سفرست

зи баҳри шеъри мар ӯро басии ғнимтҳост

ز بحر شعر مر او را بسی غنیمتهاست

Ки аз латофати хоҷуи сафина пар гуҳараст

که از لطافت خواجو سفینه پر گهرست