Аз лаъли обдор ту наилм бар оташаст

از لعل آبدار تو نعلم بر آتشست

Зон рӯдилам чу зулф сиёҳат мушаввашаст

زان رو دلم چو زلف سیاهت مشوّشست

Дишаб бихоб зулфи хушатро кашида ам

دیشب به خواب زلف خوشت را کشیده‌ام

Зонам ҳануз риштаи ҷон дар кашокашаст

زانم هنوز رشته جان در کشاکشست

Ҳар лаҳзаи дили бҳлқаҳ ӣ зулфат кашад маро

هر لحظه دل به حلقهٔ زلفت کشد مرا

ё раби каманди зулфи сиёҳат чаҳ дилкашаст

یا رب کمند زلف سیاهت چه دلکشست

Чун лаъли обдори ту аз рӯй дилбарӣ

چون لعل آبدار تو از روی دلبری

Обӣаст оризи ту ки дар айн оташаст

آبیست عارض تو که در عین آتشست

Соқӣ бидиҳ зи ҷоми ҷами арбоби шавқ ро

ساقی بده ز جام جم ارباب شوق را

Он май ки дар пиёла чу хӯн Сиёвушаст

آن می که در پیاله چو خون سیاوشست

Гар бугзарад зи ҷавшани ҷонами аҷаби мадор

گر بگذرد ز جوشن جانم عجب مدار

Пайкони ғамза ӣ ту ки чун тир Орашаст

پیکان غمزهٔ تو که چون تیر آرشست

То нақши баст рӯй турои нақши банди сунъ

تا نقش بست روی ترا نقش بند صنع

Дар чашми ман хаёл ҷамолат мунаққашаст

در چشم من خیال جمالت منقّشست

Он машки суда ё хат мишкӣн дилбараст

آن مشک سوده یا خط مشکین دلبرست

Ваон офтоб ё рух зебоӣ маҳвашаст

وان آفتاب یا رخ زیبای مهوشست

Хоҷу агарчӣ равза ӣ хулдаст бӯстон

خواجو اگرچه روضهٔ خلدست بوستان

Гулзору бӯстони брх дӯстон хушаст

گلزار و بوستان به رخ دوستان خَوشست