То кӣ надиҳӣ дод ман Эй дод зи дастат

تا کی ندهی داد من ای داد ز دستت

Раҳми ор ки хӯн дар дилам афтод зи дастат

رحم آر که خون در دلم افتاد ز دستت

То давр шудӣ аз барам эй турфаи Бағдод

تا دور شدی از برم ای طرفه بغداد

Шуд домани ман диҷла ӣ Бағдоди зи дастат

شد دامن من دجله ی بغداد ز دستت

Аз дасти ту фардо бурун дод бихоҳам

از دست تو فردا برون داد بخواهم

То чанд кашами меҳнату бедоди зи дастат

تا چند کشم محنت و بیداد ز دستت

Бе шукри ширини ту дар даргаи хусрав

بی شکّر شیرین تو در درگه خسرو

Бар синаи занами санг чу Фарҳоди зи дастат

بر سینه زنم سنگ چو فرهاد ز دستت

Гар зонк бпои илмам роҳ набошад

گر زانک بپای علمم راه نباشد

Аз даври ману хоки раҳ ва дод здстт

از دور من و خاک ره و داد زدستت

То чанд кунам нолау фарёд ки дар шаҳр

تا چند کنم ناله و فریاد که در شهر

Фарёдрасӣ нест ки фарёди зи дастат

فریادرسی نیست که فریاد ز دستت

Ҳар чанд ки сар дар сари дастон ту кардем

هر چند که سر در سر دستان تو کردیم

Бо ин ҳама дастон натавон дод зи дастат

با این همه دستان نتوان داد ز دستت

Аз хоки сари кӯии ту чун давр фитодем

از خاک سر کوی تو چون دور فتادیم

Додеми дили сӯхта бар боди здстт

دادیم دل سوخته بر باد زدستت

Зинсон ки бағам хӯрдани хоҷу шудаи ӣии шод

زینسان که بغم خوردن خواجو شده ئی شاد

Шак нест ки ҳаргиз нашавад шоди здстт

شک نیست که هرگز نشود شاد زدستت