Бо миннати кӣна ва бо ҷумла сафост

با منت کینه و با جمله صفاست

ӣнҳам аз толеъи шӯрида ӣ мост

اینهم از طالع شوریده ی ماست

Ростиро снмо бе қади ту

راستی را صنما بی قد تو

Кори мо ҳеҷ намеояд рост

کار ما هیچ نمی آید راست

Ҳар гиёҳӣ ки бирӯяд пас азин

هر گیاهی که بروید پس ازین

Аз сари турбати мо меҳри гёст

از سر تربت ما مهر گیاست

Май кашам дард бомед даво

می کشم درد بامید دوا

Гарчи дард аз қаблат айн давост

گرچه درد از قبلت عین دواست

Ин чаҳ буиаст ки ногуҳ бидамед

این چه بویست که ناگه بدمید

Вена чаҳ фитнаи сет ки дигар бархест

وین چه فتنه ست که دیگر برخاست

Боз аз нола ӣ мурғони саҳар

باز از ناله ی مرغان سحر

Субҳдами саҳни чаман пар ғавғост

صبحدم صحن چمن پر غوغاست

Гарчи дар парвариши нутфа ӣ хок

گرچه در پرورش نطفه ی خاک

Буии зулфати мадад бод сабост

بوی زلفت مدد باد صباست

Хез каз накҳати анфоси насим

خیز کز نکهت انفاس نسیم

Ҳар саҳари перҳан ғунча қабост

هر سحر پیرهن غنچه قباست

Гар на хоҷуаст ки давр аз рухи тест

گر نه خواجوست که دور از رخ تست

Зулфи ҳиндӯии ту ошуфта чарост

زلف هندوی تو آشفته چراست