Гули бустони хиради лафз длороӣ манаст

گل بستان خرد لفظ دلارای منست

Булбули боғи сухани мантиқ гуёӣ манаст

بلبل باغ سخن منطق گویای منست

Манам он тӯтии хуши нағма ки ҳангоми сухан

منم آن طوطی خوش نغمه که هنگام سخن

Тўтёнрои шукр аз лафз шкрхоӣ манаст

طوطیانرا شکر از لفظ شکرخای منست

Булбули овои гулистони фалакро ҳамаи шаб

بلبل آوای گلستان فلک را همه شب

Гӯш бар замзама ӣ нағма ва овоӣ манаст

گوش بر زمزمه ی نغمه و آوای منست

Пеши табъам ки азуи лؤлؤи лолои хезад

پیش طبعم که ازو لؤلؤ لالا خیزد

Ном лؤлؤ натавон барад ки лолоӣ манаст

نام لؤلؤ نتوان برد که لالای منست

Суханами зода ӣ ҷонасту гуҳари зода ӣ кон

سخنم زاده ی جانست و گهر زاده ی کان

Балки дарёи хаҷал аз табъ гҳрзоӣ манаст

بلکه دریا خجل از طبع گهرزای منست

Алифи қоматами арзонк басӯрат нўнст

الف قامتم ارزانک بصورت نونست

Коф ва навен нуктаи ӣӣ аз ҳарф муаммоӣ манаст

کاف و نون نکته ئی از حرف معمای منست

Суханам саҳар ҳалоласт вале гоҳи сухан

سخنم سحر حلالست ولی گاه سخن

Хиҷлати Бобулён аз яд Байзоӣ манаст

خجلت بابلیان از ید بیضای منست

Гарчи дар олам хокаст мақомами лекин

گرچه در عالم خاکست مقامم لیکن

Бартар аз чархи барин манзил ва мأўоӣ манаст

برتر از چرخ برین منزل و مأوای منست

Чашма ӣ оби ҳаётӣ ки Хизри ташна ӣ ӯст

چشمه ی آب حیاتی که خضر تشنه ی اوست

Камтарини қатраи ӣӣ аз табъ чу дарёӣ манаст

کمترین قطره ئی از طبع چو دریای منست

Гарчи он тарки хтои ҳиндӯӣ хешам хонд

گرچه آن ترک ختا هندوی خویشم خواند

Тарки ма рӯй ҳиндӯии кроӣ ? манаст

ترک مه روی هندوی کرّای؟ منست

Давлати садри ҷаҳони бод ки аз давлат ӯ

دولت صدر جهان باد که از دولت او

Бартар аз садрнишинони ҷаҳон ҷой манаст

برتر از صدرنشینان جهان جای منست

Чаканами соғари саҳбо ки чу хоҷуи бсбўҳ

چکنم ساغر صهبا که چو خواجو بصبوح

Қадаҳи дида ӣ ман соғар саҳбоӣ манаст

قدح دیده ی من ساغر صهبای منست