Зулфи Лайлии сифатати дом дил маҷнӯнаст

زلف لیلی‌صفتت دام دل مجنون است

Ақл бар дона ӣ хол сияҳат мафтӯнаст

عقل بر دانهٔ خال سیهت مفتون است

То хаёли лабу дандони ту дар чашм манаст

تا خیال لب و دندان تو در چشم من است

Мардуми чашми ман аз лаъл ва гуҳар қорунаст

مردم چشم من از لعل و گهر قارون است

Пеши лؤлؤии сиришками зи ҳаё об шавад

پیش لؤلؤی سرشکم ز حیا آب شود

Дар носуфта ки дар ҷўФ садаф макнунаст

درّ ناسفته که در جوف صدف مکنون است

Оқил онаст ки мункир нашавад маҷнӯн ро

عاقل آن است که منکر نشود مجنون را

Конки назора ӣ Лайлӣ накунад маҷнӯнаст

کانک نظّارهٔ لیلی نکند مجنون است

Хӯн шуд аз рашки хатати нофа ӣ оҳӯии хто

خون شد از رشک خطت نافهٔ آهوی ختا

Гарчи дар асли табиат чу бибинӣ хӯнаст

گرچه در اصل طبیعت چو ببینی خون است

Ақлро ки ҷамолат мутасаввир нашавад

عقل را که جمالت متصوّر نشود

Зонк ҳасани ту зодрок хирад берунаст

زانک حسن تو ز ادراک خرد بیرون است

намепрессатон агар аз ҷоми сабӯҳии мустанад

می‌پرستان اگر از جام صبوحی مستند

Мастии мо ҳама зон чашми хуши мигўнст

مستی ما همه زان چشم خوش میگون است

То ҷудо мондаам аз рӯй ту ҳаргиз гуфтӣ

تا جدا مانده‌ام از روی تو هرگز گفتی

Кони ҷигари хаста ӣ дили сӯхта ҳолаш чунаст

کان جگر خستهٔ دل‌سوخته حالش چون است

Раҳматӣ кун ки зи шӯри шукрати хоҷу ро

رحمتی کن که ز شور شکرت خواجو را

Синаи оташкадау дидаи з ғам Ҷайҳунаст

سینه آتشکده و دیده ز غم جیحون است