Чу шоҳи шарқи зи яғмои рӯм боз омад
چو شاه شرق ز یغمای روم باز آمد
Пиёдаи гашт аз ин сабзи хунаки чавгонӣ
پیاده گشت از این سبز خنک چوگانی
Бирафт дар ҳараму сӯй тир кард хитоб
برفت در حرم و سوی تیر کرد خطاب
Ки эй вазири ҷаҳони дидаи пери нӯронӣ
که ای وزیر جهان دیده پیر نورانی
Ҳамин замон бираву қозии фалакро гӯй
همین زمان برو و قاضی فلک را گوی
Ки як нафас чаҳ будгар қадами биринҷоне
که یک نفس چه بود گر قدم برنجانی
Бихонад тири ҳамон лаҳзаи саъди Акбар ро
بخواند تیر همان لحظه سعد اکبر را
Ки ҳеҷ чора набӯдаш зи бандаи фурмоне
که هیچ چاره نبودش ز بنده فرمانی
Забон барисам дуои бргшўди ҳурмуз ва кард
زبان برسم دعا برگشود هرمز و کرد
Бурузи лафзи гуҳарбори гавҳари афшонӣ
بروز لفظ گهربار گوهر افشانی
Арӯси чархи забарҷад ки дар хураст бадв
عروس چرخ زبرجد که در خورست بدو
Сари сарири киёнӣу тоҷи султонӣ
سر سریر کیانی و تاج سلطانی
Даруни парда ӣ исмат нишаста чун билқис
درون پرده ی عصمت نشسته چون بلقیس
Бзири хотам ӯ маликати сулаймонӣ
بزیر خاتم او ملکت سلیمانی
Қамар дар омад ва биниҳод шамъи кофурӣ
قمر در آمد و بنهاد شمع کافوری
Буруни ситодаи ду пайкар барисам дарбоне
برون ستاده دو پیکر برسم دربانی
Хурӯши чӯбаки кайвони ҳиндӣ аз сари бом
خروش چوبک کیوان هندی از سر بام
Танин фиканда дарин на равоқи пангоне
طنین فکنده درین نه رواق پنگانی
Нишаста Зуҳра ӣ барбати зани арғунун дар чанг
نشسته زهره ی بربط زن ارغنون در چنگ
зи андалеби сабақи барда дар хуши алҳонӣ
ز عندلیب سبق برده در خوش الحانی
Шаҳи сипеҳри забони бргшўд бо брҷис
شه سپهر زبان برگشود با برجیس
Ки эй надидаи бадонаш касе турои сонӣ
که ای ندیده بدانش کسی ترا ثانی
Биё бигӯӣ ки имрӯз дар ҷаҳони улӯм
بیا بگوی که امروز در جهان علوم
Кро расад ки кунад даъвии ҷҳонбонӣ
کرا رسد که کند دعوی جهانبانی
Чу муштарӣ бишунид ин сухан бпосх гуфт
چو مشتری بشنید این سخن بپاسخ گفت
Ки эй бслтнту тоҷи дории арзонӣ
که ای بسلطنت و تاج داری ارزانی
Ту нури чашми ҷаҳонӣу шамъи ҷамъи фалак
تو نور چشم جهانی و شمع جمع فلک
Зиҳии мунаввар аз анвори лутфи яздоне
زهی منوّر از انوار لطف یزدانی
зи ақли кул ки азуи кул ақл гирад файз
ز عقل کل که ازو کلّ عقل گیرد فیض
Шунида ӣии гуҳи иршод дар сухани ронӣ
شنیده ئی گه ارشاد در سخن رانی
Ки Фозлист дар ин давр дар диёри аҷам
که فاضلیست در این دور در دیار عجم
Ки равшанаст бадви дида ӣ мусулмонӣ
که روشنست بدو دیده ی مسلمانی
Сазад ки садрнишинони олами малакӯт
سزد که صدرنشینان عالم ملکوت
Бар остон рафеъаш ниҳанд пешонӣ
بر آستان رفیعش نهند پیشانی
Чу ин сухан бишунидам суол кардам азу
چو این سخن بشنیدم سئوال کردم ازو
Ки кист инки фурӯ мондаам зи ҳайронӣ
که کیست اینکه فرو مانده ام ز حیرانی
Ҷавоб дод ки эй нофиз аз ту ҳукми қазо
جواب داد که ای نافذ از تو حکم قضا
Бигӯям арча ту бояд ки ӣнқадари доне
بگویم ارچه تو باید که اینقدر دانی
Шаҳи аФозлу султони чори болаши чарх
شه افاضل و سلطان چار بالش چرخ
Мадори маркази офоқи рукни бикроне
مدار مرکز آفاق رکن بکرانی