Мастам онҷо мабар эй ёр ки сари мстоннд

مستم آنجا مبر ای یار که سر مستانند

Дасти ман гир ки ин тайифаи пари дстоннд

دست من گیر که این طایفه پر دستانند

Он ду ҷодӯии фарибандаи афсуни созиш

آن دو جادوی فریبنده افسون سازش

Хуфтаанд ин дам аз он рӯй ки срмстоннд

خفته اند این دم از آن روی که سرمستانند

Дар саропарда ӣ мо пардаи саро ҳоҷат нест

در سراپرده ی ما پرده سرا حاجت نیست

Зонк мисатони ҳамаи тӯтии шукри дстоннд

زانک مستان همه طوطی شکر دستانند

Меҳри варзон ки висолат бҷҳонӣ ндиҳанд

مهر ورزان که وصالت بجهانی ندهند

Бо ҷамоли ту ду олами биҷавии нстоннд

با جمال تو دو عالم بجوی نستانند

Ошиқон бо ту агар зонк бзндон бошанд

عاشقان با تو اگر زانک بزندان باشند

Бо гулистони ҷамолати ҳама дар бустонанд

با گلستان جمالت همه در بستانند

Зулфу холи ту бхти малик хто бигирифтанд

زلف و خال تو بخط ملک ختا بگرفتند

Ҳиндӯони байн ки дигар хусрав туркистонанд

هندوان بین که دگر خسرو ترکستانند

Зердастони туҳидасти балокаши хоҷу

زیردستان تهیدست بلاکش خواجو

Ҷони з дасташ набаранд ар бмсли дстоннд

جان ز دستش نبرند ار بمثل دستانند