Кадоми дил ки зи даврӣ бҷон наме ояд

کدام دل که ز دوری بجان نمی آید

Кадоми ҷон ки зи ғам дар фиғон наме ояд

کدام جان که ز غم در فغان نمی آید

Сиришки ман бкҷо меравад ки ҳамчун об

سرشک من بکجا می رود که همچون آب

Ду дида нозада бар ҳам равон наме ояд

دو دیده نازده بر هم روان نمی آید

зи шавқи оризу рухсор ӯ чунон мастам

ز شوق عارض و رخسار او چنان مستم

Ки ёдам аз саман ва арғавон наме ояд

که یادم از سمن و ارغوان نمی آید

Бешикоятам аз сӯзи сина дар ҷонаст

بی شکایتم از سوز سینه در جانست

Вале зи оташи дил бар забон наме ояд

ولی ز آتش دل بر زبان نمی آید

Чунон сафинаи сабрами шикаст ва об гирифт

چنان سفینه صبرم شکست و آب گرفت

Ки ҳеҷ таҳта аз он бар карон наме ояд

که هیچ تخته از آن بر کران نمی آید

Касе ки номи лабаш май барад аҷаб дорам

کسی که نام لبش می برد عجب دارم

Ки оби зндгиш дар даҳон наме ояд

که آب زندگیش در دهان نمی آید

Мъонӣӣ ки дар он сӯрати длоФрўзст

معانئی که در آن صورت دلافروزست

з ман мапурс ки он дар баён наме ояд

ز من مپرس که آن در بیان نمی آید

Баростии қади сарв сеӣ хушаст валек

براستی قد سرو سهی خوشست ولیک

Бростон ки бчшмм чунон наме ояд

براستان که بچشمم چنان نمی آید

намеравад суханӣ дар миён ӯ хоҷу

نمی رود سخنی در میان او خواجو

Ки аз фузули камар дар миён наме ояд

که از فضول کمر در میان نمی آید